Great Wall of China

Wielki Mur Chiński nie jest pojedynczą, nieprzerwaną strukturą, ale rozległą siecią fortyfikacji zbudowanych na przestrzeni dwóch tysiącleci w północnych Chinach i południowej Mongolii. Jego całkowita rozpiętość, obejmująca mury, rowy i naturalne bariery, oficjalnie mierzy 21 196,18 kilometrów (13 170,7 mil). Ta monumentalna budowla służyła głównie jako obrona przed koczowniczymi grupami z Wielkiego Stepu, choć sprzyjała również handlowi i komunikacji.

Często wyobrażany jako smok wijący się przez góry i płaskowyże, Wielki Mur jest świadectwem starożytnej chińskiej inżynierii i strategicznego przewidywania. Chociaż znaczne odcinki leżą obecnie w ruinie lub zniknęły, ocalałe fragmenty pozostają wśród najbardziej niezwykłych struktur na Ziemi i są uznawane za obiekt światowego dziedzictwa UNESCO.

Najwcześniejsze początki budowy Wielkiego Muru sięgają VII wieku p.n.e., okresu Wiosen i Jesieni (VIII-V wiek p.n.e.) i późniejszego Okresu Walczących Królestw. W tych epokach różne chińskie państwa – w tym Zheng, Chu, Qin, Wei, Zhao, Qi, Lu, Han, Yan, Zhongshan i Zhou – wznosiły rozległe fortyfikacje, aby chronić swoje granice przed rywalizującymi państwami i północnymi koczownikami. Te początkowe mury były budowane głównie z ubitej ziemi, kamienia i drewna, zaprojektowane tak, aby wytrzymać ataki mniejszej broni, takiej jak miecze i włócznie.

Kiedy Cesarz Qin Shi Huang zjednoczył Chiny w 221 r. p.n.e., nakazał zburzenie wewnętrznych murów dzielących jego rodzące się imperium. Aby bronić się przed ludem Xiongnu z północy, nakazał połączenie istniejących północnych fortyfikacji i budowę nowych odcinków, tworząc zunifikowany system murów. Był to przełomowy etap w ewolucji Wielkiego Muru, choć był on stale budowany, naprawiany i rozbudowywany przez kolejne dynastie przez prawie 2000 lat, aż do XVII wieku n.e.

Najbardziej rozległe i najlepiej zachowane odcinki widoczne dzisiaj pochodzą w dużej mierze z dynastii Ming (1368–1644). Cesarze Ming poświęcili znaczne zasoby na ulepszenie muru, używając cegieł, kamienia i zaprawy wapiennej dla zwiększenia trwałości. Te odcinki z okresu Ming często biegną wzdłuż grzbietów wzgórz i gór, włączając wieże strażnicze, koszary wojskowe, stacje garnizonowe i możliwości sygnalizacji za pomocą dymu lub ognia. Po upadku dynastii Ming w 1644 roku, na Wielkim Murze nie prowadzono już prac wojskowych.

Kilka odcinków Wielkiego Muru przyciąga wielu turystów, a wiele z nich znajduje się na przedmieściach Pekinu. Mutianyu jest często polecane ze względu na dobrze utrzymane mury, bujną zieleń i mniejsze tłumy w porównaniu do Badaling. Oferuje kolejki krzesełkowe do wjazdu i ekscytującą zjeżdżalnię do zjazdu. Jinshanling stanowi kolejną doskonałą opcję, szczególnie dla miłośników wędrówek i fotografii, cenioną za dramatyczne widoki na zalesione szczyty i doliny. Ten odcinek, zbudowany we wczesnym okresie dynastii Ming, zachował wiele oryginalnych murów i wież strażniczych.

Dla tych, którzy szukają trudniejszego doświadczenia, trasy Jinshanling do Jinshanling East lub Gubeikou do Jinshanling oferują poważne wędrówki po nieodrestaurowanych fragmentach. Simatai jest również znane ze swojej stromizny i charakterystycznej architektury, oferując opcje noclegów lub nocnych widoków. Chociaż Badaling jest najbardziej znanym i dostępnym odcinkiem z rozbudowaną infrastrukturą, może być bardzo zatłoczone, zwłaszcza przez turystów krajowych. Niezależnie od wybranego odcinka, odwiedzający zazwyczaj pokonują 2–5 kilometrów, a przejście całego odcinka zajmuje 2–4 godziny.

Wielki Mur jest otwarty dla zwiedzających przez cały rok, ale wiosna (marzec-maj) i jesień (wrzesień-listopad) są generalnie uważane za najprzyjemniejsze pory. W tych miesiącach temperatury są komfortowe, niebo często jest czyste, a opady deszczu minimalne, co stwarza idealne warunki do wędrówek i fotografii. Wiosna przynosi zielone krajobrazy i kwitnące kwiaty, podczas gdy jesień maluje liście w żywe czerwienie, pomarańcze i złota. Zimowe wizyty, choć chłodne, oferują odmienne doświadczenie ze zaśnieżonymi wzgórzami i mniejszą liczbą ludzi. Warto unikać świąt narodowych, kiedy turystyka krajowa osiąga szczyt.

Wielki Mur rozciąga się przez 15 północnych chińskich prowincji, gmin i regionów autonomicznych. Pekin służy jako główny punkt wejścia, z kilkoma popularnymi odcinkami łatwo dostępnymi z miasta. Niezbędne rzeczy na wizytę to wygodne buty do chodzenia, aparat fotograficzny, woda mineralna i drobne pieniądze. W zależności od pory roku, przydatne mogą być również krem przeciwsłoneczny, ciepły płaszcz, jedzenie i parasol. Chociaż całkowita długość Wielkiego Muru przekracza 21 000 kilometrów, niemożliwe jest pokonanie całej odległości z powodu zniszczonych odcinków. Średnia wysokość muru wynosi 6–7 metrów (20–23 stopy), z niektórymi częściami sięgającymi 14 metrów (46 stóp). Średnia szerokość wynosi 6,5 metra (21,3 stopy), chociaż jest zmienna.