St Lucia

St Lucia, miasto na północno-wschodnim wybrzeżu RPA w KwaZulu-Natal, stanowi bramę do iSimangaliso Wetland Park, wpisanego na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. To miejsce, gdzie Ocean Indyjski spotyka się z największym systemem estuariowym Afryki, Jeziorem St Lucia, tworząc zróżnicowany krajobraz plaż, przybrzeżnych lasów i mokradeł. Samo miasto jest tętniącym życiem centrum, oferującym szereg obiektów noclegowych, restauracji z owocami morza i lokalnych targów, a jednocześnie zachowującym urokliwy klimat dzięki swojemu położeniu między oceanem a jeziorem.

To, co naprawdę wyróżnia St Lucia, to niezwykłe współistnienie z dziką przyrodą. Jest to jedno z niewielu miejsc, gdzie hipopotamy znane są z nocnego przemierzania ulic, przemieszczając się z estuarium na pastwiska w mieście. iSimangaliso Wetland Park, otaczający St Lucia, jest sanktuarium dla niesamowitej liczby gatunków, od 'Wielkiej Piątki' (choć lamparty są nieuchwytne) po ponad 500 gatunków ptaków, krokodyle i życie morskie, takie jak wieloryby i żółwie. Ta mieszanka uroku małego miasteczka, infrastruktury turystycznej i autentycznego ducha społeczności sprawia, że St Lucia jest wyjątkowym doświadczeniem podróżniczym w RPA.

Od Starożytnych Brzegów do Światowego Dziedzictwa

Historia iSimangaliso Wetland Park, który obejmuje St Lucia, to opowieść kształtowana przez tysiąclecia sił natury i interakcji międzyludzkich. Dowody obecności człowieka sięgają późnej epoki kamienia, z ozdobnymi muszlami z otworami znalezionymi w Border Cave w Górach Lebombo. Stanowiska z epoki żelaza w pobliżu Jeziora St Lucia pochodzą z 290 r. n.e., a pierwsi migrujący na południe ludzie Bantu przybyli około 1440 r., znacząco wpływając na krajobraz poprzez wypas bydła i polowania.

Arabscy kupcy odwiedzali region już w 1250 r., a następnie europejscy odkrywcy. Uważa się, że Vasco da Gama i jego załoga byli pierwszymi Europejczykami, którzy wylądowali na tym wybrzeżu w grudniu 1497 r. Portugalczycy nazwali estuarium 'Rio dos Medos do Ouro', co oznacza 'Rzeka Złotych Wydm', a to właśnie w Dzień Bożego Narodzenia w 1575 r. nadano nazwę Santa Lucia, na cześć Świętej Łucji. Holendrzy przybyli w 1670 r., a Brytyjczycy w 1822 r., kiedy to St Lucia zostało proklamowane miasteczkiem przez Brytyjczyków w tym samym roku.

Wysiłki na rzecz ochrony przyrody w regionie rozpoczęły się wcześnie, a St Lucia Game Reserve, 30 km na północ od miasta, zostało proklamowane w 1895 r. Ten początkowy rezerwat położył podwaliny pod to, co stało się najstarszym obszarem ochrony przyrody w RPA w regionie Hluhluwe-iMfolozi. W 1971 r. Jezioro St Lucia i jego plaże z żółwiami oraz rafy koralowe zostały wpisane przez Konwencję Ramsarską jako mokradła o międzynarodowym znaczeniu. Park, wówczas znany jako Greater St Lucia Wetland Park, został oficjalnie ogłoszony pierwszym na świecie Parkiem Światowego Dziedzictwa UNESCO w RPA w grudniu 1999 r., z Nelsonem Mandelą jako gościem honorowym ceremonii odsłonięcia. Nazwa została później zmieniona na iSimangaliso Wetland Park 1 listopada 2007 r., gdzie 'iSimangaliso' oznacza 'cud i cud' w języku zulu, nazwa zainspirowana poddanym króla Shaki, który opisał piękno tego obszaru jako cud.

Historia parku obejmuje również znaczące zwycięstwo ekologiczne pod koniec lat 80. i na początku lat 90. XX wieku, kiedy to plany międzynarodowej firmy wydobywczej dotyczące wydobycia tytanu z wydm iSimangaliso zostały udaremnione przez petycję podpisaną przez pół miliona obywateli RPA, popartą przez Nelsona Mandelę. Pokazało to zaangażowanie w turystykę przyrodniczą jako zrównoważone podejście do generowania dochodów dla społeczności regionu.

St Lucia oferuje bogactwo atrakcji skoncentrowanych wokół swojego unikalnego środowiska naturalnego. Punktem kulminacyjnym jest rejs łodzią po Estuarium St Lucia, domu około 800 hipopotamów i 1200 krokodyli nilowych, zapewniający niezrównane możliwości obserwacji dzikiej przyrody z bliska. Aby głębiej zanurzyć się w dziczy, gorąco polecane są samodzielne safari po wschodnich i zachodnich brzegach iSimangaliso Wetland Park. Wschodnie brzegi oferują połączenie plaży i buszu, prowadząc do Cape Vidal, popularnego miejsca do pływania, snorkelingu i wędkowania. Zachodnie brzegi, z ich suchszą roślinnością palmową, znane są z obserwacji żyraf, antylop wodnych i bawołów.

Sezonowe atrakcje obejmują obserwację wielorybów od czerwca do listopada, kiedy humbaki migrują wzdłuż wybrzeża, oraz wycieczki obserwacyjne żółwi od listopada do marca, oferujące szansę zobaczenia żółwi głowacic i skórzastych składających jaja. Kierowane nocne przejażdżki po iSimangaliso Wetland Park dają szansę na dostrzeżenie nocnych stworzeń, w tym lampartów i rzadkiego kameleona karłowatego Setaro. Poza safari, odwiedzający mogą odkrywać szlaki turystyczne, takie jak Igwala Gwala Forest Trail, jeździć konno wzdłuż plaży i estuarium, lub po prostu relaksować się na złotych piaskach plaży St Lucia.

St Lucia oferuje różne wrażenia w zależności od pory roku. Pora sucha, od maja do września, jest idealna do obserwacji zwierzyny, ponieważ roślinność jest rzadsza, a zwierzęta gromadzą się przy wodopojach. Okres ten zbiega się również z sezonem obserwacji wielorybów (czerwiec-listopad). Pora deszczowa, od października do kwietnia, przekształca krajobraz w bujną zieleń, przyciąga liczne ptactwo i zazwyczaj przyciąga mniej turystów. Od listopada do marca to szczyt sezonu na obserwację składania jaj przez żółwie. Aby uzyskać równowagę między ciepłą pogodą, mniejszą liczbą tłumów i dobrą obserwacją zwierzyny, rozważ okresy przejściowe w kwietniu, maju, wrześniu i październiku.

Oficjalną walutą w St Lucia i w całym RPA jest Rand Południowoafrykański (ZAR). Główne międzynarodowe karty kredytowe, takie jak American Express, Diners Club, Mastercard i Visa, są powszechnie akceptowane. Bankomaty są dostępne w St Lucia, a waluty obce można wymieniać w bankach komercyjnych. RPA działa na napięciu 220/230 V AC przy 50 Hz, używając trójbolcowych wtyczek, więc potrzebny jest adapter. Chociaż St Lucia jest generalnie uważane za obszar o niskim ryzyku malarii, zwłaszcza w porównaniu z obszarami na północ, zaleca się konsultację z farmaceutą, jeśli planujesz podróż do regionów o wyższym ryzyku. Ruch drogowy odbywa się po lewej stronie. Dla bezpieczeństwa zaleca się przechowywanie cennych przedmiotów w hotelowych sejfach, zamykanie drzwi pokoi i korzystanie z zarejestrowanych przewodników turystycznych. Podczas kontaktu z dziką przyrodą, zwłaszcza z hipopotamami w nocy, należy zachować bezpieczną odległość.