Colmar

Colmar, miasto w regionie Grand Est we Francji, przypomina ożywioną baśń z kolorowymi domami z muru pruskiego, kanałami wyłożonymi kwiatami i brukowanymi ścieżkami. Często nazywane „stolicą alzackiego wina”, leży wśród porośniętych winnicami podnóży Południowych Wogezów, niedaleko granicy z Niemcami i Szwajcarią. Ta szczególna lokalizacja ukształtowała odrębną francusko-niemiecką tożsamość Colmaru, widoczną w jego architekturze, kuchni i lokalnych zwyczajach.

Dobrze zachowane stare miasto, znane jako „Mała Wenecja” (La Petite Venise), to urocza sieć kanałów, po których pływają małe łodzie obok pastelowych budynków. Urok Colmaru wykracza poza jego wizualny wygląd; to miasto zachęcające do odkrywania, od tętniącego życiem krytego targu po ciche zaułki, ukazujące wieki historii i żywą syntezę kulturową.

## Od rzymskich korzeni do miasta cesarskiego Colmar swoje początki zawdzięcza IX wiekowi, po raz pierwszy odnotowane jako 'Columbarium' w 823 roku w dekrecie cesarza Ludwika Pobożnego. Miasto rozwijało się przez całe średniowiecze, a jego architekturę z IX wieku charakteryzowały solidne drewniane budynki, stodoły, stajnie i gołębniki. Do XIII wieku Colmar stał się miastem cesarskim, tytułem nadanym przez cesarza Fryderyka II w 1226 roku, co zapewniało mu autonomię w ramach Świętego Cesarstwa Rzymskiego. W tym okresie osiedliły się zakony religijne, takie jak franciszkanie, dominikanie i augustianie, budując kościoły i klasztory, które do dziś stoją w historycznym centrum.

## Zmieniające się lojalności i kwitnące epoki W 1354 roku Colmar dołączył do Décapole, konfederacji dziesięciu alzackich miast utworzonej w celu ochrony ich przywilejów i statusu miasta cesarskiego. Budynek Koïfhus, ukończony w 1480 roku, służył jako miejsce spotkań członków politycznych Décapole. XV i XVI wiek były okresem rozkwitu Colmaru, napędzanym przez zamożnych kupców, rolnictwo, a zwłaszcza produkcję wina. W tym okresie powstało wiele imponujących budynków.

## Rządy francuskie i aneksje niemieckie Historia Colmaru charakteryzuje się częstymi zmianami suwerenności między Francją a Niemcami. Podczas wojny trzydziestoletniej (1618–1648) miasto doświadczyło znaczących wstrząsów i zniszczeń, zostało zdobyte przez armię szwedzką w 1632 roku. W 1635 roku zostało objęte ochroną króla Francji, zachowując jednak status miasta cesarskiego. Colmar został podbity przez Francję pod wodzą Ludwika XIV w 1673 roku i oficjalnie przekazany na mocy traktatów z Nijmegen w 1679 roku, stając się „Królewskim Miastem Francji”. W 1698 roku stał się stolicą sądowniczą Alzacji. Wolter spędził nawet 13 miesięcy w Colmarze między 1753 a 1754 rokiem, opisując je jako „miasto w połowie niemieckie, w połowie francuskie, a w całości iguańskie”. Miasto zostało zaanektowane przez Cesarstwo Niemieckie w 1871 roku po wojnie francusko-pruskiej, powracając do Francji po I wojnie światowej w 1919 roku. Zostało ponownie zaanektowane przez nazistowskie Niemcy w 1940 roku podczas II wojny światowej, ostatecznie wracając pod kontrolę francuską po bitwie o „kieszeń Colmaru” w lutym 1945 roku. Ta burzliwa przeszłość pozostawiła Colmar z charakterystyczną mieszanką kulturową i architektoniczną.

Spacer po Starym Mieście Colmaru to samo w sobie przeżycie, z jego tętniącymi życiem domami z muru pruskiego i wąskimi, krętymi uliczkami. Obszar znany jako Mała Wenecja (La Petite Venise) jest szczególnie sugestywny, oferując zachwycające widoki nad kanałami i rejsy łodzią. Poświęć czas na obejrzenie Domu Pfistera, znakomitego przykładu architektury renesansowej z 1537 roku, z charakterystycznym wykuszem i malowidłami ściennymi. Koïfhus, czyli Stary Dom Celny, budynek z XV wieku, był niegdyś centrum gospodarczym i politycznym średniowiecznego Colmaru. Dom Głów, zbudowany w 1609 roku, wyróżnia się 106 rzeźbionymi głowami zdobiącymi jego fasadę. Dla miłośników sztuki Muzeum Unterlinden, mieszczące się w klasztorze dominikańskim z XIII wieku, jest ważnym celem, przechowującym słynny Ołtarz z Isenheim. Colmar jest także miejscem narodzin Frédérica Auguste Bartholdiego, rzeźbiarza Statuy Wolności, a jego rodzinny dom jest teraz muzeum poświęconym jego dziełom. 12-metrowa replika Statuy Wolności znajduje się przy północnym wjeździe do miasta. Aby poczuć lokalne życie, odwiedź Kryty Targ, oferujący różnorodne produkty regionalne.

Colmar wita gości przez cały rok, a każda pora roku prezentuje inną atmosferę. Późna wiosna (maj-czerwiec) i wczesna jesień (wrzesień-październik) są często uważane za idealne, oferując łagodną pogodę, kwitnące kwiaty, zielone winnice i mniej tłumów niż w szczycie sezonu letniego. Lato (czerwiec-sierpień) tętni życiem festiwalami, w tym Festiwalem Wina w Colmarze, ale przyciąga również więcej turystów i wyższe ceny noclegów. Aby przeżyć prawdziwie czarujące doświadczenie, odwiedź Colmar od końca listopada do grudnia, aby zobaczyć słynne jarmarki bożonarodzeniowe, choć należy spodziewać się znacznych tłumów i zarezerwować nocleg z dużym wyprzedzeniem. Styczeń i początek listopada to najspokojniejsze miesiące na wizytę, oferujące bardziej spokojne doświadczenie z mniejszą liczbą turystów.

Colmar jest łatwo dostępny pociągiem, z bezpośrednimi połączeniami ze Strasburga (30 minut), Bazylei (45 minut) i Zurychu (2 godziny). Istnieją również bezpośrednie pociągi z Paryża Gare de l'Est, trwające około 2,5 godziny. Najbliższe międzynarodowe lotniska znajdują się w Strasburgu, Bazylei (Europort), Paryżu i Zurychu. Po przybyciu do Colmaru centrum miasta jest bardzo łatwe do przejścia pieszo, co pozwala na zwiedzanie jego uroczych uliczek na piechotę. Aby odkryć okoliczne alzackie wioski winiarskie, takie jak Riquewihr i Eguisheim, rozważ wypożyczenie roweru elektrycznego lub dołączenie do wycieczki winiarskiej. Wiele hoteli nie posiada klimatyzacji, więc jeśli odwiedzasz miasto latem, potwierdź tę udogodnienie, jeśli jest dla Ciebie ważne, ponieważ temperatury mogą osiągnąć 35°C (95°F). Zaleca się wcześniejszą rezerwację kolacji, szczególnie w szczycie sezonu.