Copacabana

Copacabana, Boliwia, leży na południowym brzegu jeziora Titicaca, najwyżej położonego żeglownego jeziora na świecie, na wysokości 3841 metrów (12602 stóp). Jest ważnym miejscem pielgrzymek i przejściem na świętą Isla del Sol. Samo miasto rozwija się w spokojnym tempie, łącząc rdzenne kultury Ajmarów z wpływami hiszpańskiego kolonializmu.

Nazwa miasta, Copacabana, według niektórych pochodzi od zwrotu Ajmarów kota kahuana, oznaczającego „widok na jezioro”. Inni wiążą ją z Kotakawaną, andyjskim bogiem płodności. Niezależnie od pochodzenia, Copacabana oferuje odwiedzającym wyjątkowe doświadczenie, w którym zbiegają się duchowość, starożytna historia i naturalne piękno jeziora Titicaca.

Od starożytnych sanktuariów do wpływów kolonialnych

Obszar wokół Copacabany ma głębokie znaczenie historyczne i duchowe, znacznie poprzedzające przybycie Hiszpanów. Był to posterunek okupacji Inków, uważany za centralny dla starożytnego sanktuarium i wyroczni na Isla de Titicaca, które Inkowie przejęli od ludu Ajmarów. Mniejsze sanktuaria w samej Copacabanie były miejscem ceremonii zarówno Inków, jak i pierwotnych mieszkańców.

Po przybyciu Hiszpanów w połowie XVI wieku andyjska wizja świata zaczęła się zmieniać. Bracia dominikanie założyli misje w Copacabanie, później zastąpieni przez księży świeckich, a ostatecznie powierzeni augustianom w 1589 roku.

Przełomowy moment w historii Copacabany nastąpił około 1576 roku, kiedy rzeźbiarz indiański, Francisco Tito Yupanqui, wyrzeźbił wizerunek Najświętszej Maryi Panny. Pomimo początkowych odrzuceń z powodu jego postrzeganego braku umiejętności, wytrwał, podróżując do Potosí, aby doskonalić swój fach. Powstała rzeźba, przedstawiająca Maryję jako księżniczkę Inków, została umieszczona w glinianym sanktuarium około 1583 roku. Wkrótce przypisywano jej cuda, a jej sława rozprzestrzeniła się, czyniąc ją jednym z najstarszych sanktuariów maryjnych w obu Amerykach.

Budowa wspaniałej Bazyliki Matki Bożej z Copacabany rozpoczęła się w 1668 roku i zakończyła w 1805 roku, na miejscu znanym wcześniej jako Świątynia Słońca. Bazylika, z białymi ścianami i mauretańskimi kopułami, stała się ważnym ośrodkiem pielgrzymkowym. Podczas Wielkiego Powstania Indian w 1781 roku, gdy kościół został zbezczeszczony, kaplica mieszcząca Dziewicę pozostała nietknięta. W 1825 roku, wraz z niepodległością Boliwii, Matka Boża z Copacabany została ogłoszona patronką nowego narodu. Dziś Copacabana nadal jest miejscem tętniących życiem uroczystości indiańskich, które łączą katolickie oddanie z andyjskimi korzeniami, szczególnie 2 lutego i 6 sierpnia, w dni świąteczne Dziewicy.

Sercem Copacabany jest Bazylika Matki Bożej z Copacabany, rzymskokatolickie sanktuarium z XVII wieku poświęcone patronce Boliwii. Jej białe ściany i mauretańskie kopuły dominują na Plaza 2 de Febrero. Wewnątrz czczony drewniany posąg Matki Bożej z Copacabany, wyrzeźbiony w 1576 roku, jest ozdobiony płatkami złota.

Aby podziwiać rozległe widoki na jezioro Titicaca i miasto, wejdź na Cerro Calvario. To wzgórze zawiera 14 stacji Drogi Krzyżowej, ścieżkę pielgrzymkową dla wielu. Wędrówka zajmuje około 30-45 minut, a na szczycie (około 4040 metrów lub 13254 stóp) można obserwować zachód słońca.

Innym ważnym miejscem jest Horca del Inca, preinkaskie obserwatorium astronomiczne zbudowane przez kulturę Chiripa około XIV wieku p.n.e. Ta trylityczna kamienna konstrukcja, pomimo pewnych uszkodzeń spowodowanych przez Hiszpanów, oferuje wgląd w starożytną andyjską astronomię i widoki na jezioro.

Z Copacabany popularną wycieczką łodzią jest Isla del Sol. Według mitologii Inków, ta święta wyspa jest miejscem narodzin boga słońca Inti i pierwszego władcy Inków, Manco Cápaca. Na wyspie znajdują się ruiny Inków i ścieżki łączące jej wioski.

Idealnym czasem na odwiedzenie Copacabany jest pora sucha, która trwa od maja do października. W tych miesiącach niebo jest zazwyczaj czyste, a klimat łagodny, z temperaturami w ciągu dnia średnio 15–20°C (59–68°F). Noce mogą być zimne, czasami spadając poniżej zera, zwłaszcza w czerwcu i lipcu, dlatego niezbędne są ciepłe ubrania. Ten okres jest idealny na wycieczki łodzią po jeziorze Titicaca i zwiedzanie miejscowych zabytków kultury.

Copacabana znajduje się na dużej wysokości 3841 metrów (12602 stóp) nad poziomem morza. Odwiedzający przybywający z niższych terenów powinni pozwolić sobie na czas na aklimatyzację, aby zapobiec chorobie wysokościowej, pijąc dużo wody i unikając forsownych aktywności pierwszego dnia.

Najbliższe główne lotnisko to El Alto International Airport (LPB) w La Paz, około 3-4 godziny jazdy autobusem lub prywatnym transferem. Autobusy łączą również Copacabanę z Puno w Peru (około 3 godziny) i Cusco w Peru (około 15 godzin). Terminal autobusowy w Copacabanie znajduje się w pobliżu Plaza Sucre.

Lokalną walutą jest boliwijski boliviano (BOB). Chociaż niektóre hotele i restauracje akceptują karty kredytowe, gotówka jest niezbędna do mniejszych zakupów, na straganach targowych i podczas rejsów łodzią. Bankomaty są dostępne w mieście do wypłaty boliviano.