Riquewihr

Riquewihr, wieś w departamencie Haut-Rhin w północno-wschodniej Francji, często nazywana jest „Perłą Alzackich Winnic”. To miejsce, w którym czas zdaje się zatrzymał, zachowując swój XVI-wieczny charakter z niezwykłą integralnością. To średniowieczne miasteczko, położone między Wogezami a alzackim szlakiem winnym, oferuje ponadczasową ucieczkę z kamiennymi uliczkami, udekorowanymi kwiatami balkonami i domami z muru pruskiego.

Uznane za jedną z „Najpiękniejszych Wsi Francji”, Riquewihr jest muzeum na świeżym powietrzu. Jego unikalne dziedzictwo architektoniczne przetrwało liczne konflikty, w tym II wojnę światową, w dużej mierze nienaruszone. Spacerując po uliczkach przyjaznych pieszym, odwiedzający napotykają wizualną ucztę kolorowych fasad, wykuszowych okien i zapraszających wewnętrznych dziedzińców.

Wieś jest znana na całym świecie ze swoich wyjątkowych win, zwłaszcza Rieslinga, oraz dwóch win Grand Cru: Schoenenbourg i Sporen. Dobrobyt Riquewihr na przestrzeni wieków był głęboko spleciony z uprawą winorośli, co czyni je ważnym ośrodkiem handlu alzackim winem.

Od rzymskiego posterunku do stolicy wina

Obszar wokół Riquewihr był prawdopodobnie zamieszkany przez Rzymian, służąc jako miejsce wieży obserwacyjnej w już istniejącym regionie winiarskim. Wieś zaczęła się rozwijać w VI wieku w okresie frankijskim, być może nazwana na cześć głównego właściciela ziemskiego o imieniu „Richo”, którego posiadłość „Richovilla” ewoluowała w Richovilare, a ostatecznie w Riquewihr.

Do XII wieku Riquewihr i otaczające je wsie należały do hrabiów Horbourg. Miejsce to było niegdyś zdominowane przez zamek Reichenstein, który później stał się legowiskiem rycerzy-rozbójników i został zniszczony w 1269 roku. Po przywróceniu pokoju Riquewihr doświadczyło znacznego wzrostu demograficznego i gospodarczego, napędzanego ekspansją winnic. Aby chronić swoich mieszkańców i ich majątek, hrabia Horbourg zarządził budowę murów i fos w 1291 roku, podnosząc Riquewihr do statusu miasta. Ważne pozostałości z tego okresu obejmują części północnych i zachodnich wałów obronnych, a także symboliczne wieże Dolder i Złodziei.

W 1324 roku panowie Horbourg sprzedali swoje dobra arystokratycznej rodzinie Wirtembergii. Pod rządami rodziny Wirtembergii-Montbéliard Riquewihr rozkwitło, stając się stolicą administracyjną, sądowniczą i religijną ich posiadłości po lewej stronie Renu. Miasto przeszło na protestantyzm w XVI wieku, okresie, z którego pochodzi wiele jego charakterystycznych budynków. Dobrobyt Riquewihr w tej epoce wynikał w dużej mierze z jego kwitnącego handlu winem, który eksportowano na całe Imperium i do krajów hanzeatyckich, co doprowadziło do budowy niezwykłych rezydencji z XVI wieku, które charakteryzują dzisiejsze miasto.

Fortyfikacje miasta zostały wzmocnione około 1500 roku poprzez budowę drugiego pasa wałów obronnych, w odpowiedzi na rozwój broni palnej. Ten okres szczęścia został jednak przerwany przez wojnę trzydziestoletnią (1618-1648), podczas której Riquewihr było wielokrotnie oblegane, plądrowane i okupowane, cierpiąc z powodu epidemii, głodu i wysokiej śmiertelności.

Po rewolucji francuskiej rodzina Wirtembergów została zmuszona do zrzeczenia się swoich posiadłości po lewej stronie Renu, a Riquewihr zostało ostatecznie przyłączone do Francji w 1796 roku na mocy Traktatu Paryskiego. Co cudowne, Riquewihr zostało w dużej mierze oszczędzone od zniszczeń podczas II wojny światowej, pomimo bliskości frontu podczas bitwy o worek kolmarski (grudzień 1944 - luty 1945), zachowując swoje unikalne bogactwo architektoniczne.

Spacer po historycznym centrum Riquewihr, przyjaznym dla pieszych, jest niezbędny, a główna arteria, Rue du Général de Gaulle, i jej rozgałęziające się kamienne uliczki oferują bogactwo detali architektonicznych. Zwróć uwagę na neoklasycystyczny ratusz, zbudowany w 1809 roku.

Wieża Dolder, XIII-wieczna brama obronna i dzwonnica o wysokości 25 metrów, jest niekwestionowanym symbolem Riquewihr. Odwiedzający mogą wspiąć się na czwarte piętro, aby podziwiać rozległe widoki i zwiedzić znajdujące się w środku muzeum, które przedstawia historię miasta od XIII do XVII wieku. W pobliżu Wieża Złodziei (Tour des Voleurs), dawne więzienie, oferuje wgląd w mroczniejszą przeszłość Riquewihr, wraz z salą tortur.

Miłośnicy wina znajdą w Riquewihr doskonałe miejsce do degustacji. Wiele lokalnych winnic, takich jak Hugel & Fils i Dopff & Irion, zaprasza gości do zabytkowych piwnic, aby spróbować Rieslinga, Pinot Gris, Gewurztraminera, a nawet lokalnego Pinot Noir. Fontaine de la Sinne, malownicza fontanna z 1560 roku, jest warta uwagi ze względu na swoją historyczną rolę w produkcji wina. Aby uzyskać wyjątkowe wrażenia, rozważ zwiedzanie okolicznych winnic na skuterze elektrycznym lub spacer po Szlaku Win Grand Cru. Nawet poza sezonem butik Féerie de Noël oferuje całoroczne zanurzenie w magii świątecznych dekoracji.

Idealne pory na odwiedzenie Riquewihr to wiosna (kwiecień-czerwiec) i jesień (wrzesień-październik), oferujące łagodną pogodę i mniej tłumów. Lato jest tętniące życiem z festiwalami wina i wydarzeniami plenerowymi, choć może być bardziej zatłoczone. Jarmark bożonarodzeniowy, od końca listopada do grudnia, przekształca Riquewihr w świąteczną krainę czarów, choć z większymi tłumami. Między styczniem a marcem wieś jest spokojniejsza, oferując spokojne zimowe doświadczenie. Sezon turystyczny zazwyczaj trwa od weekendu Palmowej Niedzieli do Dnia Nowego Roku.

Riquewihr znajduje się około 15 km od Colmar, najbliższego miasta z dworcem kolejowym. Zaleca się podróż samochodem, a podróż ze Strasburga zajmuje nieco ponad godzinę autostradą A35. Autobusy z Colmar kursują sezonowo, szczególnie latem i podczas jarmarku bożonarodzeniowego. Samochody nie są wpuszczane do centrum wsi; płatne parkingi są dostępne tuż za murami, więc przyjedź wcześnie, aby znaleźć najlepsze miejsca, zwłaszcza w szczycie sezonu. Sama wieś jest mała, wymaga kilku godzin do pół dnia na zwiedzanie pieszo. Dla tych, którzy interesują się degustacją wina lub spacerami po winnicach, zaleca się cały dzień. Riquewihr jest centralnie położone, co czyni je dogodną bazą wypadową do zwiedzania innych alzackich wsi, takich jak Ribeauvillé, Kaysersberg i Eguisheim, a nawet pobliskich Niemiec i Szwajcarii.