Mafra

Mafra, miasto oddalone zaledwie 28 kilometrów od Lizbony, definiowane jest przez monumentalny Pałac-Klasztor w stylu barokowym i neoklasycystycznym. Ten ogromny kompleks, uznany za obiekt światowego dziedzictwa UNESCO od 2019 roku, obejmuje rezydencję królewską, wspaniałą bazylikę, klasztor, misternie zaprojektowany ogród i rozległy park łowiecki. Jego ogromna skala – obejmująca prawie 40 000 metrów kwadratowych z ponad 1200 pokojami, 4700 drzwiami i oknami oraz 156 klatkami schodowymi – jest świadectwem głębokich ambicji króla João V.

Pałac został zbudowany z lokalnego kamienia Lioz, jego imponująca fasada o długości 220 metrów wychodzi na miasto, flankowana dwiema kwadratowymi wieżami zwieńczonymi cebulastymi kopułami. Wewnątrz zwiedzający mogą odkrywać królewskie apartamenty, infirmerię klasztorną i słynną bibliotekę. Mafra oferuje żywy wgląd w portugalski przepych XVIII wieku i potężny wpływ głębokiego ślubowania monarchy.

Ślubowanie Monarchy i Przepływ Brazylijskiego Złota

Historia Pałacu Narodowego w Mafra rozpoczęła się w 1711 roku od króla João V. Po trzech latach małżeństwa z Marią Anną Austriacką bez potomka, król złożył uroczyste ślubowanie: jeśli Bóg obdarzy go potomstwem, zbuduje klasztor franciszkański. Narodziny jego pierwszej córki, Infanta Barbary Portugalskiej, tego samego roku, skłoniły do rozpoczęcia tego wielkiego przedsięwzięcia.

Budowa rozpoczęła się w 1717 roku, początkowo jako mniejszy klasztor dla 13 braci kapucynów. Jednak nagły napływ złota z portugalskiej kolonii Brazylii drastycznie zmienił zakres projektu. To ogromne bogactwo pozwoliło królowi João V rozszerzyć swoją wizję, przekształcając skromny klasztor w luksusowy pałac-klasztor, mający konkurować z hiszpańskim El Escorial. Pałac został zbudowany symetrycznie wokół centralnej bazyliki, z królewskimi apartamentami na jednym końcu i strukturami klasztornymi za główną fasadą.

Niemiecki architekt Johann Friedrich Ludwig (João Frederico Ludovice) został mianowany głównym architektem, czerpiąc inspirację ze współczesnej sztuki włoskiej i architektury rzymskiej. Budowa była kolosalnym przedsięwzięciem, angażującym średnio 15 000 robotników dziennie, czasami osiągając 45 000. Materiały pochodziły z Włoch, Francji, Brazylii i Flandrii, a do transportu użyto 1270 sztuk bydła i 7000 wózków ręcznych. Bazylika została konsekrowana w 1730 roku, a cały kompleks został w dużej mierze ukończony do 1735 roku, chociaż prace trwały do 1755 roku.

Chociaż nigdy nie była stałą rezydencją królewską, pałac służył jako drugi dom dla rodziny królewskiej, szczególnie podczas polowań w pobliskich rezerwatach i uczestnictwa w uroczystościach religijnych. Pałac mieścił również kontyngent wojskowy pod dowództwem królowej Marii II, a później obóz szkoleniowy wojska pod dowództwem króla Pedro V. W 1910 roku to właśnie z Mafry D. Manuel II, ostatni portugalski monarcha, udał się na wygnanie. Królewski Budynek Mafra, obejmujący pałac, bazylikę, klasztor, Ogród Cerco i Tapadę, został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO w 2019 roku.

Pałac Narodowy w Mafra to rozległy kompleks, który zaprasza do dokładnego zwiedzania. Zacznij od Pałacu Królewskiego, gdzie możesz spacerować po przestronnych apartamentach królewskich, oferujących wgląd w życie portugalskich monarchów. Bazylika, umieszczona centralnie, jest arcydziełem barokowego designu, z planem krzyża łacińskiego, kopułą i imponującą kolekcją włoskich rzeźb. Mieści sześć zabytkowych organów piszczałkowych zaprojektowanych do jednoczesnego grania oraz dwa carillony z łącznie 120 dzwonami, tworząc największy na świecie zespół carillonów.

Nie przegap wspaniałej Biblioteki, sali w stylu rokoko o długości 88 metrów, zawierającej ponad 36 000 rzadkich woluminów z XV-XVIII wieku, wiele ręcznie oprawionych przez mnichów. Część Klasztorna obejmuje niezwykle dobrze zachowaną infirmerię z XVIII wieku. Na zewnątrz Jardim do Cerco to barokowy ogród o geometrycznych układach, bujnej zieleni i spokojnych stawach, idealny na kontemplacyjny spacer. Obok pałacu znajduje się Tapada Nacional de Mafra, rozległy dawny teren łowiecki króla, obecnie rezerwat przyrody, gdzie można obserwować różnorodną faunę.

Mafra wita turystów przez cały rok, ale najprzyjemniejsze pory na przyjazd to późna wiosna (połowa kwietnia do początku czerwca) i wczesna jesień (połowa września do października). W tych przejściowych porach roku pogoda jest łagodna, z temperaturami wahającymi się od kilkunastu do dwudziestu kilku stopni Celsjusza, a liczba turystów jest mniejsza niż w szczycie sezonu letniego. Lipiec i sierpień oferują ciepłe, suche warunki i dłuższe godziny dzienne, idealne do aktywności na świeżym powietrzu, choć należy spodziewać się większej liczby współtowarzyszy podróży. Zima (listopad-marzec) jest spokojniejsza i chłodniejsza, z większym prawdopodobieństwem deszczu, ale wnętrza pałacu pozostają komfortowe. Zaleca się przybycie o godzinie otwarcia 9:30, aby uniknąć tłumów, szczególnie w bibliotece i bazylice.

Pałac Narodowy w Mafra jest otwarty od środy do poniedziałku w godzinach 9:30-17:30, z ostatnim wejściem o 16:30. Jest zamknięty we wtorki, 1 stycznia, niedzielę wielkanocną, 1 maja, czwartek Wniebowstąpienia i 25 grudnia. Wstęp dla dorosłych kosztuje 15,00 EUR, a dzieci poniżej 12 roku życia wchodzą bezpłatnie. Niektóre źródła podają opłatę za wstęp w wysokości 6,00 EUR, a dzieci poniżej 12 roku życia bezpłatnie. Bilety można kupić online lub przy wejściu. Typowa wizyta trwa od 90 minut do dwóch godzin, obejmując znaczne ilości chodzenia. Pałac znajduje się około 28-30 kilometrów od Lizbony, 45-60 minut jazdy autostradą A8, z bezpłatnym parkingiem ulicznym. Bezpośrednie usługi autobusowe Mafrense są dostępne z terminalu Campo Grande w Lizbonie, podróż trwa około 75 minut. Pałac jest krótki przejazd autobusem z Ericeiry, co czyni go popularnym połączonym jednodniowym wyjazdem.