Aurangabad

Aurangabad, oficjalnie znany jako Chhatrapati Sambhajinagar, to miasto w stanie Maharasztra w Indiach, służące jako brama do jednych z najbardziej niezwykłych starożytnych jaskiń wykutych w skale na świecie. Chociaż samo miasto nosi dziedzictwo wpływów Mogołów, jego prawdziwy urok leży tuż za jego nowoczesnym pulsem, gdzie wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO jaskinie Adżanta i Ellora zapraszają do odkrywania. Niegdyś znaczący węzeł starożytnego „Szlaku Jedwabnego”, Aurangabad był kształtowany przez różne dynastie, pozostawiając po sobie skomplikowaną historię cudów architektonicznych.

Poza monumentalnymi jaskiniami, Aurangabad, znany również jako „Miasto Bram” ze względu na liczne historyczne wejścia, oferuje wgląd w minioną epokę dzięki takim budowlom jak Bibi Ka Maqbara i potężny Fort Daulatabad. Połączenie starożytnej duchowości, cesarskiego przepychu i lokalnej kultury sprawia, że jest to fascynujące miejsce dla tych, którzy chcą odkryć warstwową przeszłość Indii.

Od Khadki do Aurangabadu: Zmieniająca się stolica

Korzenie Aurangabadu sięgają 1610 roku, kiedy Malik Ambar, premier Sułtanatu Ahmadnagar, założył nowe miasto na miejscu wioski Khadki. Uczynił je swoją stolicą, początkowo nazywając je Fatehnagar. W tym okresie miasto rozwijało się jako centrum administracyjne, strategicznie położone w regionie Dekan.

W 1633 roku miasto znalazło się pod panowaniem Mogołów po podboju dynastii Nizam Shahi. Ważny punkt zwrotny nastąpił w 1653 roku, kiedy książę Mogołów Aurangzeb, który później został cesarzem, został po raz drugi mianowany wicekrólem Dekanu. Wyznaczył Fatehnagar na swoją stolicę i przemianował ją na Aurangabad, co oznacza „Zbudowane przez Tron”. Był to okres szybkiej ekspansji i rozwoju urbanistycznego, ponieważ Aurangzeb wykorzystał miasto jako główny posterunek wojskowy do kontrolowania Wyżyny Dekan. Aby zabezpieczyć się przed najazdami Marathów, w 1682 roku wokół miasta zbudowano mur z 54 bramami.

Po śmierci Aurangzeba w 1707 roku wpływy Mogołów osłabły, a miasto stało się początkową stolicą dynastii Asaf Jahi z Hajdarabadu w 1724 roku, zanim stolica została przeniesiona do Hajdarabadu w 1763 roku. Po uzyskaniu niepodległości przez Indie, Aurangabad stał się częścią stanu Hajdarabad w 1948 roku, następnie stanu Bombaj w 1956 roku, a ostatecznie dołączył do Maharasztry w 1960 roku. W ostatnich latach miasto zostało oficjalnie przemianowane na Chhatrapati Sambhajinagar, na cześć Sambhajiego Bhosale, drugiego władcy Imperium Marathów.

Region otaczający Aurangabad jest skarbnicą cudów historycznych i architektonicznych. Jaskinie Adżanta, wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, położone około 99 kilometrów od miasta, obejmują trzydzieści wykutych w skale jaskiń buddyjskich z II wieku p.n.e. Jaskinie te słyną z misternych malowideł ściennych i rzeźb przedstawiających opowieści z życia Buddy.

Bliżej miasta, około 29 kilometrów dalej, znajdują się Jaskinie Ellora, kolejne miejsce wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Ten kompleks obejmuje 34 jaskinie z hinduskimi, buddyjskimi i dżinijskimi świątyniami i klasztorami wykutymi w skale, ilustrującymi harmonię religijną z lat 600-1000 n.e. Punktem kulminacyjnym jest monolityczna Świątynia Kailasa (Jaskinia 16), poświęcona Panu Śiwie, niezwykły przykład architektury wykutej w skale. W pobliżu znajduje się Świątynia Grishneshwar, jedna z dwunastu Jyotirlingów w Indiach, ważne miejsce pielgrzymek dla wyznawców Pana Śiwy.

W samym Aurangabadzie Bibi Ka Maqbara to mauzoleum z XVII wieku, zbudowane na zlecenie księcia Azama Szaha, syna cesarza Aurangzeba, dla jego matki Dilras Banu Begum. Często nazywane „Tadż Mahal Dekanu” ze względu na podobieństwo do Tadż Mahal, stanowi ważny przykład architektury Mogołów. Imponujący Fort Daulatabad, pierwotnie znany jako Devagiri, to potężna cytadela z XII wieku zbudowana na stożkowym wzgórzu. Jego unikalne mechanizmy obronne i strategiczne położenie sprawiły, że przez wieki był pożądaną twierdzą. Mniej znane Jaskinie Aurangabadu, wyrzeźbione w miękkiej skale w VI i VII wieku, oferują dalszy wgląd w starożytne praktyki buddyjskie i tantryczne hinduskie.

Najlepszy czas na odwiedzenie Aurangabadu to miesiące zimowe, od października do marca. W tym okresie pogoda jest przyjemna i komfortowa, z temperaturami wahającymi się od 10°C do 30°C, co czyni go idealnym do zwiedzania zabytków i aktywności na świeżym powietrzu. W listopadzie odbywa się również Festiwal Ellora, prezentujący sztukę i kulturę.

Należy unikać miesięcy letnich (kwiecień-czerwiec), ponieważ temperatury mogą przekraczać 40°C, co utrudnia zwiedzanie. Chociaż sezon monsunowy (lipiec-wrzesień) przynosi bujne krajobrazy, ulewne deszcze mogą zakłócić plany podróży i sprawić, że ścieżki będą śliskie, szczególnie w fortach i jaskiniach.

Aurangabad jest dobrze skomunikowany drogą powietrzną, kolejową i drogową. Miasto posiada krajowe lotnisko (Aurangabad Airport, IXU) z regularnymi lotami do głównych indyjskich miast, takich jak Bombaj, Delhi, Hajdarabad i Bangalore. Dworzec kolejowy w Aurangabadzie jest ważnym węzłem kolejowym łączącym z różnymi częściami kraju. Częste autobusy i sieć autostrad również łączą Aurangabad z pobliskimi miasteczkami i dużymi miastami w Maharasztra.

Poruszanie się po mieście ułatwiają taksówki i lokalne autobusy. Aby odwiedzić jaskinie Adżanta i Ellora, zaleca się zaplanowanie całego dnia na każde z nich, ponieważ znajdują się one w przeciwnych kierunkach od Aurangabadu i wymagają kilku godzin na zwiedzanie. Jaskinie Adżanta są zamknięte w poniedziałki, a jaskinie Ellora we wtorki. Opłaty za wstęp do obu jaskiń wynoszą około 40 rupii dla obywateli Indii i 600 rupii dla zagranicznych turystów, z bezpłatnym wstępem dla dzieci poniżej 15 roku życia.

Aurangabad oferuje szeroki wybór zakwaterowania, od hoteli pięciogwiazdkowych po bardziej budżetowe opcje. Miasto jest również znane z lokalnej kuchni, w tym dań z Maharasztry, takich jak Naan Qalia i Pitla Bhakri, a także potraw kuchni Mogołów. Popularne są zakupy lokalnych wyrobów rzemieślniczych, jedwabnych sari Paithani i szali Himroo na targach takich jak Gul Mandi i Connaught Shopping Market.