Pemberton

Pemberton, miasto w regionie South West w Australii Zachodniej, słynie z ogromnych lasów karri i win z chłodnego klimatu. Położone około 335 kilometrów na południe od Perth, stanowi centralny punkt dla otaczających społeczności wiejskich i leśnych. Miasto, na wysokości 174 metrów, zajmuje powierzchnię 17,2 kilometra kwadratowego i w 2021 roku liczyło 617 mieszkańców.

Początkowo znane jako Wandergarup przez rdzennych mieszkańców Bibbulmun, co oznacza „dużo wody”, krajobraz Pemberton charakteryzuje się strzelistymi drzewami karri, płynącymi rzekami i pofałdowanymi wzgórzami. Umiarkowany klimat regionu, charakteryzujący się ciepłymi, suchymi latami i chłodnymi, deszczowymi zimami, sprzyja jego bujnemu środowisku i czyni go idealnym do uprawy winorośli. Pemberton jest obecnie uznawany za wiodący region winiarski chłodnego klimatu w Australii, uprawiający więcej winorośli niż pobliski region Margaret River.

Wczesne osadnictwo i korzenie rdzenne

Region Pemberton był pierwotnie domem dla ludu Bibbulmun, który nazywał ten obszar Wandergarup, co oznacza „dużo wody”. Ich sezonowe pobyty obejmowały umiejętne poruszanie się po lesie i systemach wodnych w celu zdobycia pożywienia i schronienia, stosując praktyki wypalania lasów w celu zarządzania lasem, promowania dzikich kwiatów i ułatwiania polowań.

Europejskie osadnictwo na tym obszarze rozpoczęło się w latach 60. XIX wieku. Po wyprawie w 1861 roku Edward Reveley Brockman założył posiadłość Warren House w 1862 roku. Jego wuj, Pemberton Walcott, od którego później nazwano miasto, założył farmę Karri Dale. Przybycie osadników przyniosło jednak niszczycielskie choroby, takie jak odra i grypa, wśród ludności Aborygeńskiej.

Powstaje miasto drewna

Pemberton został oficjalnie założony jako miasto tartaczne w 1913 roku, początkowo pod nazwą Big Brook. Departament Państwowych Tartaków rozwinął prywatne miasto tartaczne w celu dostarczania podkładów kolejowych dla Transaustralijskiej Kolei. Do 1939 roku tartak w Pemberton stał się największym w Australii. Miasto zostało oficjalnie wpisane do rejestru jako Pemberton w październiku 1925 roku, chociaż niektóre źródła podają rok 1930.

Rozwój i dywersyfikacja

Lata 20. XX wieku przyniosły znaczący rozwój Pemberton, częściowo dzięki programowi Group Settlement Scheme, który przyciągnął migrantów z Wielkiej Brytanii. Wzdłuż ulicy Brockman Street zbudowano niezbędne budynki, takie jak Mill Workers Hall, szkoła (obecnie Biuro Turystyczne), Pemberton Hotel i kino, z których wiele przetrwało do dziś. W 1930 roku rozpoczęto również program aklimatyzacji pstrąga, skupiający się na hodowli i dystrybucji pstrągów.

Chociaż przemysł drzewny był kluczowy dla wczesnego rozwoju Pemberton, zmiany w polityce rządu na początku XXI wieku skłoniły tartak do przejścia na sosnę plantacyjną i eukaliptus. Tartak został ostatecznie zamknięty w 2016 roku z powodu niewystarczających dostaw drewna. Dziś gospodarka Pemberton jest zróżnicowana, a turystyka, rolnictwo (w tym warzywa, owoce i wino) oraz akwakultura odgrywają znaczącą rolę.

Pemberton oferuje różnorodne atrakcje, z których wiele koncentruje się wokół jego wspaniałych lasów karri. Charakterystyczną cechą jest Drzewo Gloucester (Gloucester Tree), 61-metrowe drzewo karri, które służyło jako wieża obserwacyjna przeciwpożarowa do 1974 roku. Odwiedzający mogą wspiąć się po 153 metalowych kołkach, które spiralnie oplatają pień, do platformy widokowej oferującej rozległe widoki na las.

Innym kultowym przeżyciem jest Kolejka Leśna Pemberton (Pemberton Tramway), która oferuje malownicze 75-minutowe przejażdżki przez lasy karri i marri, przekraczając mosty kratownicowe i zatrzymując się przy wodospadach The Cascades. Basen w Pemberton (Pemberton Pool), zabytkowe miejsce do pływania zbudowane w latach 20. XX wieku, oferuje spokojne miejsce do relaksu wśród drzew karri.

Dla tych, którzy szukają więcej naturalnego splendoru, Wodospady Beedelup (Beedelup Falls) w Parku Narodowym Beedelup są imponującym widokiem, szczególnie zimą i wiosną, kiedy wodospady są najbardziej obfite. Most wiszący oferuje doskonałe punkty widokowe. Droga Odkrywców Lasów Karri (Karri Forest Explorer Drive) to 85-kilometrowa pętla łącząca wiele naturalnych atrakcji Pemberton, pozwalając odwiedzającym na zwiedzanie we własnym tempie. Dodatkowo, Drzewo Dwusetnej Rocznicy Dave'a Evansa (Dave Evans Bicentennial Tree), 75-metrowe drzewo karri, jest otwarte do wspinaczki do pierwszej platformy, oferując wgląd w jego przeszłość jako wieży obserwacyjnej przeciwpożarowej.

Pemberton jest całorocznym celem podróży, a każda pora roku oferuje inne wrażenia. W przypadku aktywności w ciepłe dni, najkorzystniejszy czas na wizytę to okres od końca grudnia do połowy marca, kiedy średnie dzienne temperatury maksymalne przekraczają 24°C (76°F). Wiosna (wrzesień-listopad) jest idealna na piesze wędrówki i spacery po lesie, ponieważ pogoda jest łagodna, a dzikie kwiaty kwitną. Jesień (marzec-maj) przynosi rześkie poranki, złote liście i doskonałe warunki do degustacji win i jazdy na rowerze górskim. Zima (czerwiec-sierpień) oferuje chłodne, mgliste dni, idealne do ogrzewania się przy kominku, zwiedzania lokalnych winnic i doświadczania sezonu na trufle.

Pemberton znajduje się około 335 kilometrów na południe od Perth, podróż, która zazwyczaj zajmuje około czterech godzin. Odwiedzający mogą również skorzystać z autobusu obsługiwanego przez South West Coach Lines. Populacja miasta wynosiła 617 osób w 2021 roku, ze średnią wieku 48 lat. Mediana dochodu osobistego w Pemberton wynosi 671 USD tygodniowo, a mediana czynszu wynosi 280 USD tygodniowo.

Dla tych, którzy planują zwiedzać otaczające parki narodowe i atrakcje, zaleca się solidne obuwie, zwłaszcza podczas takich aktywności, jak wspinaczka na drzewa obserwacyjne. Zaleca się również zabezpieczenie luźnych przedmiotów, w tym telefonów, i pamiętać, że wspinaczka nie jest zalecana dla małych dzieci. Centrum Turystyczne Pemberton może udzielić dalszych informacji na temat lokalnych atrakcji i wycieczek.