Zhangjiajie

Zhangjiajie, miasto w chińskiej prowincji Hunan, prezentuje krajobraz, który wymyka się wyobraźni, gdzie tysiące kwarcowo-piaskowcowych filarów wznosi się dramatycznie z ziemi, często spowitych mgłą. Ta pozaziemska sceneria, część Obszaru Krajobrazowego Wulingyuan, została wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO w 1992 roku, a w 2004 roku uznana za Globalny Geopark UNESCO. Samo miasto, pierwotnie znane jako Dayong, zostało przemianowane na Zhangjiajie w 1994 roku, aby podkreślić jego renomowany park narodowy.

Charakterystyczne formacje geologiczne regionu, wyrzeźbione przez miliony lat erozji i wypiętrzeń tektonicznych, od wieków fascynują artystów i podróżników. Oprócz ikonicznego Parku Narodowego Zhangjiajie, obszar ten obejmuje również Górę Tianmen z łukiem „Bramy do Nieba” oraz ekscytujący Most Szklany w Wielkim Kanionie Zhangjiajie. Zhangjiajie oferuje połączenie cudów natury i trwałego dziedzictwa kulturowego, a znaczną część lokalnej populacji stanowią grupy etniczne Tujia, Bai i Miao.

Od Starożytnego Schronienia do Globalnej Inspiracji

Historia Zhangjiajie, pierwotnie nazwanego Dayong, sięga epoki neolitu, a ślady ludzkiej obecności na tym obszarze datuje się na około 100 000 lat. W czasach dynastii Shang i Zhou (1600 p.n.e. - 256 p.n.e.) region znajdował się pod jurysdykcją Państwa Jingchu. Pierwsze scentralizowane państwo feudalne w historii Chin, dynastia Qin (221 p.n.e. - 207 p.n.e.), utworzyło Komanderię Qinzhong w dorzeczu rzeki Lishui, co stanowiło pierwszy obszar administracyjny w prowincji Hunan.

Znana legenda związana z Zhangjiajie pochodzi z czasów Zachodniej Dynastii Han (206 p.n.e. - 24 n.e.). Zhang Liang, słynny strateg, szukał schronienia w tym rejonie, zwanym wówczas Górą Qingyan, obawiając się egzekucji przez cesarza Liu Banga. Został pustelnikiem, a jego potomkowie osiedlili się tam, co doprowadziło do powstania nazwy Zhangjiajie – „Zhang” od jego nazwiska, „Jia” oznaczającego rodzinę, a „Jie” oznaczającego ojczyznę lub granicę. Najwcześniejsza wzmianka o „Zhangjiajie” pojawia się w genealogii rodu Zhang z 1631 roku.

Przez wieki Zhangjiajie pozostawał odległym i nieco niedostępnym regionem. Jednak jego unikalne formacje geologiczne zaczęły zyskiwać szersze uznanie. W 1982 roku stał się pierwszym parkiem leśnym w Chinach. Uznanie to zostało umocnione w 1992 roku, kiedy Obszar Krajobrazowy i Historyczny Wulingyuan, obejmujący Park Narodowy Zhangjiajie, został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Miasto Dayong zostało oficjalnie przemianowane na Zhangjiajie w 1994 roku, odzwierciedlając rosnącą rangę parku narodowego.

Globalna sława regionu wzrosła dramatycznie po premierze filmu Jamesa Camerona Avatar w 2009 roku, którego „Góry Hallelujah” były otwarcie inspirowane krajobrazem Zhangjiajie. To powiązanie doprowadziło do znacznego wzrostu turystyki, a park przyciąga miliony odwiedzających rocznie. Region nadal rozwija się jako główny cel turystyczny, równoważąc swoje starożytne dziedzictwo z nowoczesnymi atrakcjami, takimi jak Most Szklany w Wielkim Kanionie Zhangjiajie, otwarty w 2016 roku.

Zhangjiajie oferuje kolekcję cudów natury, z których każdy zapewnia inne wrażenia. Park Narodowy Zhangjiajie jest główną atrakcją, słynącą z tysięcy strzelistych kwarcowo-piaskowcowych filarów. W obrębie parku Yuanjiajie jest głównym punktem przyciągającym, domem dla „Gór Hallelujah z Avatara” i dostępnym za pomocą Windy Bailong, najwyższej na świecie windy zewnętrznej, która wznosi się na 326 metrów w niecałe dwie minuty. Inne godne uwagi obszary w parku to Góra Tianzi, oferująca rozległe widoki i dostępna kolejką linową, oraz Yangjiajie, znana z mniej zatłoczonych szlaków turystycznych i charakterystycznej formacji „Ściany Szczytów”. Strumień Złotego Bicz zapewnia spokojniejsze wrażenia dzięki długiemu, relaksującemu spacerowi przez dolinę.

Poza Parkiem Narodowym, Góra Tianmen jest prominentnym celem podróży, oferującym najdłuższą na świecie przejażdżkę kolejką linową, szklane chodniki zawieszone na klifach i ikoniczną Jaskinię Tianmen, ogromny naturalny łuk znany jako „Brama do Nieba”. Wielki Kanion Zhangjiajie to kolejna atrakcja, z Mostem Szklanym Zhangjiajie, przezroczystym mostem dla pieszych o długości 385 metrów, rozciągającym się nad kanionem. Dla osób zainteresowanych aspektami kulturowymi, region ten jest również domem dla grup etnicznych Tujia, Bai i Miao, oferując możliwości poznania ich tradycji.

Najlepsze czasy na odwiedzenie Zhangjiajie to wiosna (marzec-maj) i jesień (wrzesień-listopad). Te okresy przejściowe oferują łagodne temperatury, czystsze niebo i mniej tłumów w porównaniu do szczytowych miesięcy letnich. Wiosna przynosi kwitnące kwiaty i często mgliste góry, tworząc dramatyczną, kinową atmosferę. Jesień zapewnia rześkie powietrze, promienne liście i doskonałe warunki do wędrówek. Zaleca się unikanie głównych chińskich świąt, takich jak Święto Pracy (1-5 maja) i Święto Narodowe (1-7 października), ponieważ atrakcje mogą być wyjątkowo zatłoczone. Zima (grudzień-luty) to sezon poza szczytem, oferujący możliwość zobaczenia ośnieżonych szczytów ze znacznie mniejszą liczbą turystów i niższymi cenami, chociaż niektóre atrakcje, takie jak Droga do Nieba Tianmen, mogą być zamknięte z powodu śliskich warunków.

Dojazd do Zhangjiajie zazwyczaj obejmuje lot na międzynarodowe lotnisko Zhangjiajie Hehua (DYG) lub podróż pociągiem na dworzec kolejowy Zhangjiajie. Z miasta, wieś Wulingyuan służy jako wygodna baza wypadowa do zwiedzania Parku Narodowego, a lokalne autobusy i taksówki zapewniają transport do wejść do parku. Sam park wykorzystuje niezawodny system autobusów wahadłowych oraz różne kolejki linowe i windy, takie jak Windę Bailong, do poruszania się po jego rozległych obszarach. Standardowy jest 4-dniowy karnet do Parku Narodowego Zhangjiajie, a oddzielne bilety są wymagane na takie atrakcje, jak Góra Tianmen i Most Szklany w Wielkim Kanionie Zhangjiajie. Zaleca się rezerwację biletów z wyprzedzeniem, zwłaszcza w okresach wzmożonego ruchu, i rozpoczynanie dni wcześnie, aby uniknąć tłumów. Wygodne buty do chodzenia są niezbędne ze względu na rozległe spacery i schody. Chociaż wiele hoteli oferuje transport, dostępne są również aplikacje do zamawiania przejazdów, takie jak DiDi.