Cannes

Cannes draagt zijn glamour aan de buitenkant, en dat is precies waarom de meeste bezoekers de stad eronder nooit zien. De Croisette, de palmen, de elf dagen rode loper in mei, die zijn echt, maar ze zijn ook recent en dun. Ga aan de kust staan en kijk over het water: twee lage groene eilanden liggen anderhalve kilometer voor de kust, en op een van hen werd een gevangene, wiens naam niemand kent, elf jaar lang opgesloten, terwijl op de andere monniken wijn maken sinds de val van Rome.

Beklim de heuvel van Le Suquet achter de oude haven en de hele vergelijking draait om. Hierboven, in het oorspronkelijke vissersdorp, kijkt een vierkante wachttoren uit 1385 neer op de jachthaven vol superjachten. Cannes was het grootste deel van zijn leven een plek waar mannen 's nachts uitroeiïen en terugkwamen met de vis van de ochtend. De smoking kwam later, en het was een idee van een Engelsman.

Deze wandeling gaat over de stad achter het festival: de cel, de psalmen, de kartonnen kathedraal, de courtisane en de koepels, het eiland dat stilzwijgend weigert te veranderen.

Van vissersdorp tot Rivièra

Cannes begon op de heuvel die de lokale bevolking Le Suquet noemt, de oorspronkelijke locatie van de stad en ooit een Romeinse uitkijkpost. Na de val van Rome teisterden Saraceense plunderaars eeuwenlang de kust, totdat de monniken van de Abdij van Lérins, op het eiland Saint-Honorat voor de kust, het vasteland onder handen namen en versterkten. Hun vierkante toren, gebouwd op Le Suquet in 1385, diende zowel als wachttoren als toevluchtsoord. Beneden, tegen de 17e eeuw, had zich langs de kust een vissersdorp gevestigd, waarvan de mannen 's nachts uitroeiïen om de vangst van de ochtend aan land te brengen.

Het ongeluk dat Cannes maakte

Het grootste deel van zijn geschiedenis was Cannes een plek waar je doorheen reisde. Dat veranderde in 1834, toen de voormalige Britse Lord Chancellor, Henry Brougham, die met een zieke dochter naar het zuiden reisde, zijn weg naar Italië geblokkeerd zag bij de rivier de Var door een quarantaine wegens cholera. Gedwongen te stoppen, verbleef hij in een herberg in Cannes, at de lokale vissoep, vond het leuk wat hij zag en bouwde er een villa. Hij praatte zijn rijke Engelse vrienden aan om te volgen. Ze plantten palmen en mimosa, de Britten en daarna de Russen kwamen om aan de kust te overwinteren, en het slaperige dorp werd een badplaats.

Een festival geboren tegen fascisme

Het filmfestival werd in 1938 bedacht als antwoord van Frankrijk op Venetië, waarvan het eigen festival door Mussolini en Hitler tot propagandamiddel was gemaakt. Cannes werd gekozen in mei 1939; de eerste editie zou in september van dat jaar plaatsvinden. Het stortte in voordat het begon. Op 3 september 1939 werd oorlog verklaard, het festival werd afgeblazen en er werd slechts één film vertoond. Het festival dat de wereld kent, begon opnieuw in 1946 en heeft sindsdien het imago van de stad bepaald.

Le Suquet en de oude haven

Begin waar Cannes begon. De straatjes van Le Suquet klimmen vanaf de Vieux Port naar de vierkante toren uit 1385 en de kerk van Notre-Dame d'Espérance, waarvan de renaissance klokkentoren in 1627 werd voltooid. De top, de Castre, herbergt het oude kasteel van de monniken van Lérins, nu een museum. Vanaf de top heb je de baai, de eilanden en de hele geografie van de stad in één oogopslag.

Marché Forville

Aan de voet van de heuvel is de Marché Forville de werkende maag van Cannes, eerst gebouwd als overdekte markt in 1884 en herbouwd in 1934. Provençaalse producten, vis van de boten, kaas en bloemen, het drukst in de ochtend en gesloten op maandagen voor een brocante.

De Lérins Eilanden

Een veerboot van 15 tot 20 minuten vanaf de Oude Haven bereikt Île Sainte-Marguerite, waar Fort Royal de cel van de Man met het IJzeren Masker en het Musée de la Mer herbergt. Het eiland is autovrij, omringd door een pad van 9 km door Aleppobomen. Het kleinere Île Saint-Honorat behoort toe aan zijn cisterciënzerklooster; je kunt de abdij bezoeken, door de wijngaarden wandelen en de wijn van de monniken kopen.

De Croisette en het Palais

De Boulevard de la Croisette loopt langs de kustlijn langs de grote hotels, waaronder het Carlton met zijn twee beroemde koepels. Naast het Palais des Festivals draagt de Allée des Étoiles de handafdrukken van de sterren. Je kunt de rode loper trappen het hele jaar door zien.

Lente en herfst

Mei tot juni en september tot oktober bieden je warm weer, een zwemklare zee en bloeiende tuinen zonder de diepe zomerse drukte. Dit zijn de beste periodes voor de eilanden en Le Suquet.

Het festival

Het Cannes Film Festival duurt ongeveer elf dagen half mei; in 2026 was het van 12 tot 23 mei. De stad is elektrisch maar vol, duur, en grote delen van de Palais-zone zijn alleen toegankelijk met een badge. Kom voor het spektakel, niet voor een rustige wandeling.

Zomer

Juli en augustus zijn heet en druk, de stranden vol, de prijzen op hun hoogtepunt. De Lérins eilanden zijn een koele, groene ontsnapping op de heetste dagen.

Winter

Rustig, mild en goedkoop. Sommige eilandveerboten en restaurants hebben een gereduceerd schema, maar Le Suquet en de markten gaan door, en je hebt de plek bijna voor jezelf.

Er komen

De luchthaven Nice Côte d'Azur ligt op ongeveer 25 km afstand; treinen rijden langs de kust en stoppen bij het centraal station van Cannes. De oude stad en de Croisette zijn vanaf daar beloopbaar.

Naar de eilanden gaan

Veerboten naar de Lérins Eilanden vertrekken vanuit de Vieux Port, ongeveer 15 tot 20 minuten varen. Geen auto's, fietsen of scooters zijn toegestaan op de eilanden, dus plan om te lopen. Neem water en zonnebescherming mee; schaduw is beperkt op de paden van Sainte-Marguerite.

Rondreizen in de stad

Cannes is compact en het beste te voet te doen. De klim naar Le Suquet is steil maar kort. De kustlijn is vlak over de hele lengte van de Croisette.

Geld en timing

Prijzen stijgen enorm tijdens het festival en de hoogzomer. Marché Forville is het levendigst in de ochtend. Controleer de laatste veertijd voordat je naar de eilanden vaart, want de monniken van Saint-Honorat vragen alle bezoekers om te vertrekken met de laatste boot.

Respect

Saint-Honorat is een levend klooster. Kleed en gedraag je dienovereenkomstig, en blijf op de gemarkeerde paden en wijngaarden.