Tarquinia

Tarquinia, een stad in de provincie Viterbo, biedt een boeiende reis door de tijd, van zijn oorsprong als een machtige Etruskische hoofdstad tot zijn middeleeuwse incarnatie als Corneto, en uiteindelijk tot zijn huidige identiteit. D.H. Lawrence beschreef in zijn werk 'Etruscan Places' uit 1927 de torens van Tarquinia als 'antennes die omhoog prikken aan de zijkant van een lage klif', een treffend beeld dat nog steeds resoneert. Deze gastvrije bestemming biedt een rustig alternatief voor de drukkere toeristische centra van Italië, en combineert historische en natuurlijke attracties met een ontspannen sfeer.

Vandaag de dag staat Tarquinia bekend om zijn buitengewone Etruskische erfgoed, met name de door UNESCO beschermde Monterozzi Necropolis, een uitgestrekte ondergrondse dodenstad. De stad zelf, met zijn middeleeuwse muren, Romaans-Gotische kerken en Renaissancepaleizen, presenteert echter een gelaagde geschiedenis die wacht om ontdekt te worden. Van oude artefacten tot kuststranden, Tarquinia biedt een diverse ervaring voor wie zich wil verdiepen in het ingewikkelde verleden van Italië.

## Van Etruskische Metropool tot Middeleeuwse Vesting Tarquinia, oorspronkelijk 'Tarkna' genoemd door de Etrusken en later 'Tarquinii' door de Romeinen, heeft een geschiedenis die meer dan 3.000 jaar omspant. De legende schrijft de stichting toe aan Tarchon, een vereerd figuur in de Etruskische mythologie, met wortels die mogelijk teruggaan tot de 12e eeuw voor Christus. Tijdens zijn Etruskische hoogtepunt in de 4e en 5e eeuw voor Christus was de stad versterkt met meer dan 8 kilometer aan substantiële muren.

De Etrusken, een beschaving die de Romeinen voorafging, hebben de ontwikkeling van de Romeinse Republiek aanzienlijk beïnvloed, met impact op de administratieve structuren en religieuze ceremonies. Tarquinia was een prominent lid van de Etruskische Liga, een confederatie van twaalf stadstaten, en wordt beschouwd als een van de belangrijkste centra ervan. De welvaart van de stad werd gevoed door minerale hulpbronnen en handel, wat leidde tot de bouw van indrukwekkende kamergraven en een grote tempel in de 4e eeuw voor Christus.

Na eeuwen van interactie en conflict met Rome en invallen van Keltische stammen, kwam Tarquinia uiteindelijk onder Romeinse heerschappij. In 90 voor Christus kregen de inwoners het Romeinse burgerschap. Een millennium later werd de stad, toen bekend als Corneto en op een iets andere locatie gelegen, in de 11e eeuw een bolwerk van Mathilde van Toscane. Veel van de kenmerkende middeleeuwse torens die nog steeds de skyline van Tarquinia kenmerken, zoals de Torre Barucci en Torre del Magistrato, dateren uit deze periode. De naam werd in de jaren 1920 officieel terug veranderd in Tarquinia, wat een verlangen uit het Fascistische tijdperk weerspiegelt om de glorie van het Keizerlijke Rome te evoqueren.

De belangrijkste trekpleister van Tarquinia is de Monterozzi Necropolis, een UNESCO Werelderfgoedlocatie met ongeveer 6.000 Etruskische tombes, waarvan er ongeveer 200 zijn versierd met levendige fresco's. Deze beschilderde tombes, daterend uit de 7e eeuw voor Christus, bieden ongeëvenaarde inzichten in het dagelijks leven, de ceremonies en de mythologie van de Etrusken, met scènes van banketten, dansen, jagen en sport. Bezoekers kunnen een selectie van deze ondergrondse kamers verkennen, vaak de fresco's bekijkend door beschermend glas.

Ter aanvulling op de necropolis is er het Nationaal Archeologisch Museum van Tarquinia, gehuisvest in het 15e-eeuwse Palazzo Vitelleschi. Het museum toont een uitgebreide collectie Etruskische artefacten die zijn opgegraven uit de necropolis en omliggende gebieden, waaronder sarcofagen, aardewerk, bronzen tafelgerei en losgemaakte fresco's uit tombes. Een hoogtepunt is de 'Cavalli Alati' (Vleugelige Paarden), een terracotta hoogreliëf dat ooit het fronton van de Ara della Regina-tempel sierde.

Het historische centrum van Tarquinia zelf is de moeite waard om te verkennen, met zijn middeleeuwse muren, smalle straatjes en Renaissance-paleizen. Belangrijke architectonische bezienswaardigheden zijn de Kathedraal van Tarquinia, de Kerk van Santa Maria di Castello en het Palazzo Comunale. Voor een andere sfeer liggen de donkere zanden van Lido di Tarquinia op slechts vijf kilometer afstand, populair bij de lokale bevolking in de zomer.

De meest aangename periodes om Tarquinia te bezoeken voor comfortabel weer zijn mei, juni, juli en september. Gedurende deze maanden zijn de temperaturen over het algemeen aangenaam, variërend van 18°C tot 30°C. Tarquinia kent een uitgesproken droog seizoen van juni tot augustus, waarbij juli de zonnigste maand is met gemiddeld meer dan 11 uur zonneschijn per dag. Hoewel de archeologische vindplaatsen en het museum het hele jaar door plezierig zijn, kan een bezoek buiten de piek van de zomerhitte de ervaring van het verkennen van de necropolis verbeteren.

Tarquinia is gemakkelijk bereikbaar. Vanaf Rome kunt u de E80 of SS1 nemen met de auto (ongeveer 90 km) of een directe trein vanaf Roma Termini, wat ongeveer 1 uur en 20 minuten duurt. Het treinstation ligt op ongeveer 3 km van het stadscentrum, met lokale busdiensten die aansluiten op de treintijden. Gratis shuttlebussen rijden binnen Tarquinia, met duidelijk gemarkeerde haltes op kaarten die door het VVV-kantoor, gevestigd aan Barriera San Giusto, worden verstrekt.

Parkeergelegenheid is beschikbaar op verschillende locaties buiten het historische centrum, waaronder nabij Porta Barriera San Giusto en bij de basisschool, met enkele opties voor zowel auto's als touringcars. Het treinstation biedt ook een parkeerplaats. Een combiticket voor de Etruskische Necropolis en het Nationaal Archeologisch Museum kost €10 voor volwassenen, met kortingen beschikbaar. De locaties zijn doorgaans gesloten op maandag.