Antibes

Antibes kryje się na widoku na Lazurowym Wybrzeżu, między lśniącym Cannes a ruchliwym Niceą, a większość ludzi przejeżdża obok. Nie powinni. Za pierścieniem murów w kolorze miodu leży jedno z najstarszych miast na tym wybrzeżu — grecki port przekształcony we francuską twierdzę graniczną, a następnie w schronienie dla malarzy — a tuż za murami największy port jachtowy w Europie.

To miasto podwójności. Średniowieczne stare miasto i nabrzeże miliarderów. Targ, który wciąż zaopatruje miejscowych, i muzeum, w którym znajdują się obrazy Picassa namalowane na miejscu. Spacerując po nim, wciąż przekraczasz tę samą linię, którą Grecy narysowali 2400 lat temu, patrząc przez zatokę na rywalizujące miasto, od którego wzięli swoją nazwę.

Greccy osadnicy z Marsylii założyli port w IV wieku p.n.e. i nazwali go Antipolis — „miasto naprzeciwko” — ponieważ znajdował się naprzeciwko ich innej kolonii, Nikaia (dzisiejsza Nicea), po drugiej stronie ujścia rzeki Var. Rzym odziedziczył go, a port był używany, mniej więcej nieprzerwanie, od czasów przed Imperium Rzymskim.

Przez wieki Antibes było miastem granicznym: Francja po jednej stronie rzeki Var, hrabstwo Nicei pod panowaniem sabaudzkim po drugiej. Hiszpańskie wojska splądrowały je w latach 20. i 30. XVI wieku, dlatego królowie Francji tak mocno je ufortyfikowali. Henryk III dodał cztery bastiony Fort Carré w 1565 roku, a w latach 80. XVII wieku inżynier Ludwika XIV, Vauban, wzmocnił mury miasta i port — ten sam port, który dziś nosi jego imię. Twierdza odegrała realną rolę: w sierpniu 1794 roku młody oficer artylerii o imieniu Napoleon Bonaparte został krótko uwięziony w Forcie Carré po upadku Robespierre'a.

W XIX wieku kolej zmieniła wszystko. Antibes wysyłało świeże zimowe kwiaty — przede wszystkim goździki — na północ do Paryża i Londynu, a wybrzeże zapełniło się willami. Do XX wieku miasto stało się schronieniem dla artystów i pisarzy: Monet zmagał się z jego światłem w 1888 roku, Picasso założył studio w nadmorskim zamku w 1946 roku, a Graham Greene i Nikos Kazantzakis wybrali to miejsce do życia i pisania.

• Musée Picasso (Château Grimaldi) — średniowieczny zamek, w którym Picasso pracował jesienią 1946 roku, obecnie mieszczący 23 obrazy i 44 rysunki, które tam pozostawił. Taras nad morzem to połowa wizyty.
• Stare miasto i Marché Provençal — zadaszony targ pod żelazno-szklanym dachem na Cours Masséna, najbardziej ruchliwy rano. Produkty prowansalskie, oliwki, socca i kwiaty.
• Remonty i nadmorski deptak — spaceruj linią, gdzie stare miasto styka się ze Śródziemnomorzem, ten sam widok, który malował Monet, a nad którym mieszkał Kazantzakis.
• Fort Carré — fort w kształcie czteroramiennej gwiazdy na skale nad portem, z panoramą na maszty i stare miasto.
• Port Vauban i Quai des Milliardaires — największa marina w Europie; spaceruj nabrzeżami, aby zobaczyć superjachty dłuższe niż 100 metrów.
• Cap d'Antibes — zalesiony półwysep z okazałymi willami, nadmorska ścieżka Sentier du Littoral i legendarny Hôtel du Cap-Eden-Roc.

Antibes sprawdza się prawie przez cały rok dzięki łagodnemu klimatowi śródziemnomorskiemu. Wiosna (kwiecień–czerwiec) to najlepszy okres: ciepło, targ w najlepszej formie, nadmorska ścieżka zielona, a najgorsze tłumy jeszcze przed nami.

Lipiec i sierpień są gorące, tętniące życiem i drogie — to także wtedy Jazz à Juan wypełnia pobliskie Juan-les-Pins (festiwal odbywa się co lipiec od 1960 roku), a superjachty gromadzą się w Porcie Vauban. Spodziewaj się zatłoczonych plaż i wysokich cen.

Wrzesień i początek października oferują ciepłe morze i mniejsze tłumy. Zima jest cicha i łagodnie oświetlona — to samo światło, które 'pokonało' Moneta — chociaż niektóre restauracje i atrakcje mają krótsze godziny otwarcia. Należy pamiętać, że targ jest zamknięty w poniedziałki przez większą część roku.

• Dojazd: Antibes znajduje się na głównej linii kolejowej między Cannes a Niceą; pociągi kursują często, a stacja znajduje się w niewielkiej odległości od starego miasta. Lotnisko Nicea Lazurowe Wybrzeże (Nice Côte d'Azur) znajduje się około 20–25 km dalej.
• Poruszanie się: Stare miasto i port najlepiej zwiedzać pieszo. Cap d'Antibes jest duży — pomocny jest rower, autobus lub samochód, a nadmorska ścieżka (Sentier du Littoral) jest w niektórych odcinkach możliwa do przejścia pieszo.
• Pieniądze: Spacer audio Lume kosztuje 9 € za miasto. Marché Provençal i kawiarnie na starym mieście preferują gotówkę; karty są powszechnie akceptowane.
• Targi: Zadaszony Marché Provençal działa rano (około 7:30–13:00, latem dłużej), zamknięty w poniedziałki poza sezonem.
• Etykieta: Proste bonjour przed zadaniem pytania jest oczekiwane i nagradzane. Wielu pracowników portu jachtowego mówi po angielsku.
• Potrzebny czas: Pełny dzień na zwiedzanie starego miasta lub spokojny weekend, jeśli dodasz Cap d'Antibes i plażę.