Jiuzhaigou

Jiuzhaigou, którego nazwa oznacza „Dolina Dziewięciu Osad”, to rezerwat przyrody i park narodowy w chińskiej prowincji Syczuan, położony na skraju Wyżyny Tybetańskiej. Ten obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO rozciąga się na ponad 72 000 hektarów, prezentując krajobraz wielopoziomowych wodospadów, dziesiątki niebieskich, zielonych i turkusowych jezior – znanych lokalnie jako „Haizi”, co oznacza „syn morza” – oraz ośnieżone szczyty. Wysokość doliny waha się od 2000 do 4500 metrów, sprzyjając różnorodnym ekosystemom leśnym.

Dolina ma kształt litery „Y” i składa się z trzech głównych dolin: Rize, Zechawa i Shuzheng. Doliny te są połączone 55 kilometrami dróg dla autobusów wahadłowych, uzupełnionych drewnianymi kładkami, które zapraszają odwiedzających do odkrywania krajobrazów pieszo. Jiuzhaigou to nie tylko widowisko wizualne; jest to również schronienie dla zagrożonych gatunków, takich jak pandy wielkie i takiny syczuańskie, oraz chroni dobrze zachowane relikty glacjalne z epoki czwartorzędu.

Od odległych osad do światowego dziedzictwa

Przez wieki Jiuzhaigou było odległym regionem zamieszkanym przez różne społeczności tybetańskie i Qiang, którego istnienie było w dużej mierze nieznane poza jego granicami. Sama nazwa „Jiuzhaigou” pochodzi od dziewięciu tybetańskich osad wzdłuż jego długości, z których sześć pozostaje zamieszkałych do dziś. Ci mieszkańcy wsi, których przodkowie migrowali z Ngari w Tybecie około 500 lat temu, prowadzili samowystarczalny tryb życia, w większości odizolowani od zewnętrznych wpływów aż do lat 60. XX wieku.

Cuda natury doliny zostały po raz pierwszy dokładnie udokumentowane w 1975 roku przez naukowca leśnictwa Wu Zhonglun, który był głęboko poruszony jej pięknem. To odkrycie było punktem zwrotnym. W 1978 roku utworzono narodowy rezerwat przyrody, a w 1984 roku oficjalnie otwarto go dla turystyki. Chiński rząd wstrzymał intensywne działania wycinki drzew, które miały miejsce w latach 60. i 70. XX wieku, priorytetowo traktując ochronę środowiska.

Międzynarodowe uznanie Jiuzhaigou szybko rosło. W 1992 roku zostało wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, a w 1997 roku na Listę Rezerwatów Biosfery UNESCO. Obszar ten jest również klasyfikowany jako obszar malowniczy AAAAA przez Chińską Narodową Administrację Turystyki, najwyższą możliwą ocenę. Dziś pozostali tybetańscy mieszkańcy wsi utrzymują się głównie z turystyki, dzieląc się wglądem w swoje tradycyjne zwyczaje, w tym charakterystyczne zwyczaje małżeńskie i pogrzebowe, stroje i tańce.

Krajobraz Jiuzhaigou rozwija się jako seria wizualnych cudów, a jego dolina w kształcie litery Y oferuje odrębne doświadczenia. Dolina Rize jest często uważana za najbardziej malowniczą, z ikonicznymi miejscami, takimi jak Jezioro Pięciu Kwiatów, słynące z niezwykle czystej wody i różnorodnych kolorów, oraz Jezioro Panda, nazwane tak od czarno-białych formacji na jego dnie. Wodospad Perłowej Kaskady, szeroki kaskadowy spadek, gdzie woda przepływa przez wapienną kaskadę, jest kolejnym niezapomnianym widokiem w Dolinie Rize.

W Dolinie Zechawa odkrywa się Jezioro Długie, największy i najgłębszy zbiornik wodny w parku, oferujący rozległe widoki na otaczające góry. W pobliżu Jezioro Pięciu Kolorów (znane również jako Pięciokolorowy Staw) zachwyca żywymi barwami. Dolina Shuzheng prezentuje bardziej zróżnicowany krajobraz z wieloma jeziorami i wodospadami, w tym wspaniałym Wodospadem Nuorilang, jednym z najszerszych w Chinach. Jeziora Shuzheng to seria jezior wstęgowych, a Jezioro Trzcinowe wyróżnia się kontrastem czystej wody na tle trzcin.

Oprócz formacji naturalnych warto odwiedzić lokalne wioski tybetańskie, takie jak Wioska Shuzheng, aby poznać rdzenną kulturę i obserwować modlitewne flagi łopoczące na wietrze. Aby znaleźć chwilę cichej refleksji, poszukaj Jeziora Lustrzanego wczesnym rankiem, aby podziwiać jego nieskazitelne odbicia.

Jiuzhaigou prezentuje odrębny urok o każdej porze roku. Jednak jesienne miesiące, szczególnie od połowy października do początku listopada, są powszechnie uważane za najbardziej dogodny czas na wizytę. W tym okresie łagodny klimat, czyste niebo i wspaniałe jesienne liście – z lasami płonącymi odcieniami żółci, pomarańczy i czerwieni – tworzą uderzający kontrast z turkusowymi jeziorami. Poziom wody jest również najwyższy od lipca do listopada, co wzmacnia wodospady.

Wiosna (marzec-maj) oferuje mniej tłumów i kwitnące kwiaty, chociaż poziom wody jest niższy. Lato (czerwiec-sierpień) jest bujne i zielone z pełnymi wodospadami, ale charakteryzuje się również większą ilością deszczu i większymi tłumami. Zima (listopad-luty) przekształca park w spokojny, pokryty śniegiem krajobraz z zamarzniętymi wodospadami i niebieskim lodem, zapewniając spokojne doświadczenie z mniejszą liczbą odwiedzających.

Park Narodowy Jiuzhaigou działa z dziennymi limitami odwiedzających: 41 000 w szczycie sezonu (od 1 kwietnia do 15 listopada) i 23 000 poza sezonem (od 16 listopada do 31 marca). Bilety należy kupić online z wyprzedzeniem z rejestracją na prawdziwe nazwisko; sprzedaż na miejscu nie jest dostępna. Park jest rozległy, dlatego zaleca się korzystanie z oficjalnych autobusów wahadłowych w celu efektywnego przemieszczania się. Bilety na autobusy wahadłowe są zazwyczaj kupowane razem z biletem wstępu. Chociaż autobusy obsługują główne punkty, wygodne buty do chodzenia są niezbędne do zwiedzania wielu kładkowych szlaków między punktami widokowymi.

Jiuzhaigou znajduje się na dużej wysokości (2000–3000 metrów), więc pierwszego dnia należy zwolnić tempo, często nawadniać organizm i unikać forsownych ćwiczeń, aby się zaaklimatyzować. Pogoda może się szybko zmieniać, z znacznymi różnicami temperatur między dniem a nocą, dlatego zaleca się ubieranie warstwowe. Opcje jedzenia w parku są ograniczone, dlatego dobrym pomysłem jest zabranie własnych przekąsek i wody. Pobyt nocny w parku nie jest dozwolony.