Skagway

Skagway, małe miasteczko portowe na północnym krańcu szlaku wodnego Inside Passage na Alasce, oferuje podróż z powrotem do dramatycznej ery gorączki złota w Klondike. Pomimo obecnej populacji liczącej około 900 mieszkańców przez cały rok, w szczytowym okresie gorączki złota pod koniec lat 90. XIX wieku liczyła ponad 10 000 osób, stając się największym miastem na Alasce. Dziś Skagway przyciąga prawie milion turystów rocznie, kusząc ich fascynującą historią, zachowaną architekturą i otaczającymi krajobrazami naturalnymi.

Atmosfera miasta sprawia wrażenie wkroczenia do żywego muzeum, z odrestaurowanymi drewnianymi chodnikami i zabytkowymi budynkami. Skagway służy jako brama do terenów złota w Jukonie i Klondike, a jego unikalny urok i dostępność sprawiają, że jest to popularny przystanek dla statków wycieczkowych i podróżujących indywidualnie.

## Od ojczyzny Tlingitów do metropolii gorączki złota Historia Skagway zaczyna się od ludu Tlingitów, który pierwotnie zamieszkiwał ten obszar, nazywając go skagua, co oznacza "miejsce, gdzie wieje północny wiatr". Przez ponad 10 000 lat lud Chilkoot Tlingitów żył w tym regionie. W latach 80. XIX wieku, po odkryciach złota dalej na południe, pionierzy założyli posterunek handlowy w pobliskim Dyea.

Kapitan William Moore, były kapitan statku parowego, przewidział gorączkę złota na Jukonie i zajął gospodarstwo w dolinie rzeki Skagway w 1887 roku, budując dok i posterunek handlowy. Jego dalekowzroczność okazała się trafna, gdy w 1897 roku odkryto złoto na Terytorium Jukonu w Kanadzie wzdłuż rzeki Klondike. Wywołało to gorączkę złota w Klondike, a tysiące poszukiwaczy, znanych jako "stempeders", napłynęło do szybko zbudowanego miasta, wówczas zwanego Mooresville.

Do czerwca 1898 roku populacja Skagway wzrosła do 8 800–10 000 osób, co czyniło je największym miastem na Alasce. Zostało ono włączone jako miasto w 1900 roku, stając się pierwszym miastem pierwszej klasy na Alasce. Strategiczne położenie Skagway jako portu wolnego od lodu, z głęboką wodą i końcowego punktu Przełęczy Białej przez pasmo Boundary Ranges, umocniło jego znaczenie. Miasto było notoryczne w tym okresie; jeden z członków Północno-Zachodniej Policji Konnej opisał je jako "niewiele lepsze niż piekło na ziemi", pełne bójek, prostytutek i wpływów oszusta "Soapy'ego" Smitha.

## Kolej i dalej Budowa kolei wąskotorowej White Pass & Yukon Route, rozpoczęta w 1898 roku, była kluczowa dla przetrwania Skagway. To cudo inżynierii połączyło Skagway z Whitehorse na Terytorium Jukonu do 1900 roku, zapewniając Skagway rolę głównej bramy transportowej do wnętrza północnej Kanady. Ukończenie kolei doprowadziło do szybkiego upadku sąsiedniego Dyea, które było punktem wyjścia dla szlaku Chilkoot, ponieważ poszukiwacze preferowali łatwiej dostępną trasę kolejową.

Po wygaśnięciu gorączki złota około 1899 roku populacja Skagway znacznie zmalała. Miasto pozostawało uśpione przez prawie pół wieku, aż do II wojny światowej, kiedy kolej White Pass & Yukon została reaktywowana do dostarczania materiałów do budowy autostrady Alaski, przywracając Skagway do życia. Dziś centrum Skagway jest częścią Parku Narodowego Gorączki Złota Klondike, zachowując jego chwałę z czasów boomu i pozwalając odwiedzającym zanurzyć się w jego przeszłości.

Wizyta w Skagway oferuje namacalne połączenie z epoką gorączki złota w Klondike. Kolej White Pass & Yukon Route jest główną atrakcją, oferującą podróż przez góry, lodowce i tunele zabytkowymi wagonami kolejowymi. Dwóch i pół do trzygodzinna podróż powrotna na szczyt White Pass prezentuje widoki takie jak Bridal Veil Falls i Dead Horse Gulch, z narracją szczegółowo opisującą historię kolei. Aby zagłębić się głębiej, Bennett Scenic Journey wymaga paszportu i zabiera do Bennett w Kolumbii Brytyjskiej, historycznego miejsca obozowania poszukiwaczy.

Przespaceruj się po chodnikach centrum Skagway, aby odkryć zachowane zabytkowe budynki, w których mieszczą się obecnie sklepy i restauracje. Red Onion Saloon, dawny dom publiczny, działa obecnie jako muzeum i bar, oferując wycieczki z przewodnikiem i wgląd w bardziej barwną przeszłość miasta. Park Narodowy Gorączki Złota Klondike utrzymuje wiele z tych zabytkowych budowli, dostarczając kontekstu do historii wzlotów i upadków miasta.

Dla poszukiwaczy przygód, szlak Chilkoot, 33-milowa trasa piesza, pozwala odtworzyć żmudną podróż poszukiwaczy do terenów złota. Wymagane są zezwolenia, a jej ukończenie zazwyczaj zajmuje od 3 do 5 dni. Wycieczki helikopterem oferują panoramiczne widoki na alaskańskie szczyty górskie, lodowce pola lodowego Juneau i zawrotne wąwozy.

Najlepszy czas na wizytę w Skagway to sezon główny, od czerwca do sierpnia, kiedy pogoda jest łagodna i przyjemna, a wszystkie operacje turystyczne działają pełną parą. Temperatury w ciągu dnia w tych miesiącach mogą osiągnąć około 18-20°C. Maj i wrzesień są uważane za sezony przejściowe, oferujące dobrą pogodę z mniejszą liczbą tłumów i nieco niższymi cenami. Chociaż deszcz jest częsty przez cały rok, lipiec jest często najcieplejszym miesiącem. Dla tych, którzy szukają samotności lub szansy na zobaczenie zorzy polarnej, sezon niski od października do kwietnia, choć zimny i nieprzewidywalny, może być magicznym czasem.

Skagway to miasto bardzo przyjazne dla pieszych, z wieloma atrakcjami w zasięgu ręki od doków statków wycieczkowych. Zaleca się wygodne obuwie do zwiedzania centrum miasta i jego chodników. Nawet latem temperatury mogą być chłodne, a deszcz jest powszechny, dlatego zaleca się pakowanie oddychających warstw odzieży i wodoodpornej kurtki. Dobrze jest mieć pod ręką również środek odstraszający owady i krem z filtrem przeciwsłonecznym. Jeśli planujesz dłuższe wędrówki, zaleca się spray na niedźwiedzie.

Wiele wycieczek, takich jak kolej White Pass & Yukon Route, można zarezerwować z wyprzedzeniem, zwłaszcza jeśli podróżujesz zgodnie z harmonogramem rejsu. Strona internetowa Skagway Convention and Visitors Bureau oraz lokalne przewodniki turystyczne są doskonałymi zasobami do planowania pobytu, oferując mapy i informacje o zakwaterowaniu, restauracjach i wycieczkach. Skagway znajduje się w strefie czasowej Alaska Standard Time (GMT -9) i obowiązuje czas letni Alaska Daylight Time (GMT -8) od marca do listopada.