Miyajima

Miyajima, formalnie znana jako Itsukushima, to mała wyspa w Zatoce Hiroszimskiej, uznawana za jeden z trzech najpiękniejszych widoków Japonii. Wyspa jest czczona jako miejsce święte, a jej nazwa „Miyajima” oznacza „Wyspę Świątyń”. Jej najbardziej znanym zabytkiem jest Świątynia Itsukushima, wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, ze swoim dramatycznym, szkarłatnym torii, które podczas przypływu wydaje się unosić na wodzie.

Poza słynną bramą, Miyajima oferuje połączenie naturalnego piękna i duchowej głębi. Dzikie jelenie sika swobodnie wędrują, uważane za świętych posłańców bogów w tradycji Shinto. Odwiedzający mogą zwiedzać starożytne świątynie, wspiąć się na górę Misen, aby podziwiać rozległe widoki na Morze Wewnętrzne Seto, i spacerować po urokliwych alejkach wyłożonych tradycyjnymi sklepami. Wyspa zmienia się po odpłynięciu jednodniowych wycieczkowiczów, oferując spokojną atmosferę tym, którzy zdecydują się zostać na noc.

Starożytne początki i święty status

Miyajima ma starożytną historię, sięgającą czasów przed zapisami historycznymi, głęboko zakorzenioną w japońskiej mitologii. Według Kojiki i Nihon Shoki, najstarszych japońskich kronik, trzy czczone boginie wyspy narodziły się ze świętej przysięgi między boginią słońca Amaterasu a bogiem burzy Susanoo. Te bóstwa – Ichikishimahime, Tagirihime i Tagitsuhime – od starożytności są czczone jako opiekunowie bezpieczeństwa morskiego i bezpiecznych przepraw. Sama wyspa była czczona jako święte ciało, miejsce, w którym bogowie wierzyli, że żyją w harmonii z ludźmi.

Uważa się, że pierwsza świątynia na Miyajimie została założona w 593 r. n.e. przez Saeki no Kuramoto, lokalnego gubernatora, za panowania cesarzowej Suiko. Przez długi czas święty status wyspy oznaczał, że zwykli ludzie nie mogli na niej stawać. To przekonanie wpłynęło na unikalny styl architektoniczny Świątyni Itsukushima, która została zbudowana nad wodą, aby pozostać oddzielona od lądu.

Okres Heian i Taira no Kiyomori

Okres Heian (794–1185) zaznaczył znaczącą transformację dla Miyajimy. W 806 r. n.e. mnich Kobo Daishi, założyciel buddyzmu Shingon, odwiedził wyspę i, doceniając jej duchową moc, założył świątynię Daisho-in i inne pustelnie na górze Misen. W tym okresie nastąpiło połączenie tradycji Shinto i buddyjskich, znane jako shinbutsu-shugo, co pogłębiło religijne znaczenie Miyajimy.

Najwybitniejszą postacią w rozwoju świątyni był Taira no Kiyomori, potężny przywódca wojskowy okresu Heian. W 1168 r. wybrał Itsukushimę jako rodową świątynię klanu Taira i rozpoczął wielką przebudowę, tworząc majestatyczny kompleks na palach nad wodą, który w dużej mierze przypomina to, co widzimy dzisiaj. Jego mecenat podniósł status świątyni, czyniąc ją miejscem pielgrzymek dla dworu cesarskiego w Kioto.

Późniejsze rozwój i era współczesna

Chociaż wpływy świątyni osłabły w okresach niestabilności politycznej, przeżywała ona odrodzenia. W 1587 r. Toyotomi Hideyoshi, który zjednoczył Japonię, zlecił budowę pawilonu Senjokaku (Sala 1000 mat tatami) w celu odprawienia nabożeństwa żałobnego za poległych w wojnie, jednak budowa pozostała niedokończona z powodu jego śmierci. Obecna Wielka Brama Torii, symbol Miyajimy, została zbudowana w 1875 r. z drewna cyprysowego.

Tradycyjny rzemieślniczy wyrób drewnianych łopatek do ryżu na Miyajimie jest również związany z jej duchową historią. Mnich, zainspirowany snem o bogini Benzaiten trzymającej lutnię, nauczył mieszkańców wyspy wyrobu tych łopatek, które są obecnie uważane za talizmany szczęścia. W 1996 r. Świątynia Itsukushima i jej brama torii zostały wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, umacniając pozycję Miyajimy jako globalnie uznanego cudu kulturowego i przyrodniczego.

Główną atrakcją jest Świątynia Itsukushima, z jej ikoniczną „pływającą” bramą torii. Kompleks świątynny, zbudowany na palach nad Morzem Wewnętrznym Seto, oferuje różne perspektywy podczas przypływu i odpływu. Podczas przypływu świątynia i brama wydają się unosić, podczas gdy podczas odpływu odwiedzający mogą dojść do podstawy torii. Świątynia obejmuje główną salę, salę modlitewną i scenę teatru Nō.

Góra Misen, najwyższy szczyt wyspy, oferuje rozległe widoki na Morze Wewnętrzne Seto. Na szczyt można dotrzeć pieszo jedną z trzech tras lub wjechać kolejką linową Miyajima. Na górze znajdują się starożytne świątynie buddyjskie i Sala Reikado, w której znajduje się Wieczny Płomień.

U podnóża góry Misen znajduje się Świątynia Daisho-in, uważana za jedną z najważniejszych świątyń buddyzmu Shingon w zachodniej Japonii. Znajduje się tam wiele posągów buddyjskich, koła modlitewne i panuje tam spokojna atmosfera. W pobliżu Pawilon Senjokaku (Sala 1000 mat tatami) to niedokończona XVI-wieczna sala oferująca unikalne doświadczenie architektoniczne.

Park Momijidani jest szczególnie piękny jesienią ze swoimi uderzającymi liśćmi klonu i wiosną z powodu kwitnących wiśni. Na całej wyspie można spotkać łagodne dzikie jelenie sika.

Miyajima cieszy się umiarkowanym klimatem, co czyni ją przyjemną przez cały rok. Najkorzystniejsze pory na wizytę to zazwyczaj koniec marca do początku kwietnia na kwitnące wiśnie i październik do listopada na wspaniałe jesienne kolory, szczególnie w Parku Momijidani i na górze Misen. Jednak te szczytowe sezony mogą przyciągać tłumy, dlatego zaleca się wcześniejszą rezerwację zakwaterowania. Maj i wrzesień oferują przyjemne temperatury i mniej odwiedzających. Aby zobaczyć ikoniczną „pływającą” bramę torii, skonsultuj harmonogram przypływów i odpływów i zaplanuj wizytę na czas przypływu.

Miyajima jest łatwo dostępna krótką przeprawą promową z Portu Miyajimaguchi na stałym lądzie. Z Dworca Hiroshima należy wsiąść do linii JR Sanyo do stacji Miyajimaguchi (około 20-30 minut), a następnie krótki spacer do terminalu promowego. Posiadacze Japan Rail Pass mogą bezpłatnie korzystać z promu JR. Dostępne są również bezpośrednie łodzie z Parku Pokoju w Hiroszimie, jednak nie są one objęte JR Pass.

Po dotarciu na wyspę większość atrakcji znajduje się w odległości spaceru od terminalu promowego. Niewielki podatek turystyczny w wysokości 100 jenów jest wliczony w ceny biletów promowych, aby wesprzeć ochronę środowiska i utrzymanie zabytków. Chociaż możliwe jest przewiezienie samochodu promem, generalnie zaleca się pozostawienie go na stacji Miyajimaguchi ze względu na ograniczenia ruchu na wyspie. Rozważ nocleg, aby doświadczyć spokojniejszej atmosfery wyspy po odpłynięciu jednodniowych wycieczkowiczów.