Mount Abu

Mount Abu, jedyna górska miejscowość w Radżastanie, oferuje orzeźwiającą odskocznię od suchych równin stanu. Położone na wysokości 1220 metrów w paśmie Arawalli, odsłania charakterystyczny krajobraz rzek, jezior, wodospadów i wiecznie zielonych lasów, zyskując miano „oazy na pustyni”. Ten skalisty płaskowyż, o długości około 22 kilometrów i szerokości 9 kilometrów, stanowi znaczące schronienie dla osób poszukujących chłodniejszego klimatu i połączenia naturalnego splendoru z duchowym dziedzictwem.

Miasteczko jest ważnym ośrodkiem pielgrzymkowym zarówno dla Hindusów, jak i Dźinistów, usianym starożytnymi świątyniami i świętymi miejscami. Jego historia jest spleciona z mitami i legendami, sięgającymi epoki Puran, kiedy to znane było jako Arbudaranya, co oznacza „las Arbuda”. Poza znaczeniem religijnym, Mount Abu od wieków jest cenionym miejscem wypoczynku, przyciągającym podróżnych dogodną pogodą i różnorodnymi atrakcjami.

## Starożytne początki i legendy Historia Mount Abu sięga starożytności, a jego starożytna nazwa brzmiała Arbuda. W Puranach jest ono określane jako Arbudaranya, czyli „las Arbuda”. Nazwa „Abu” jest skróconą wersją tego starożytnego określenia. Jedna z popularnych legend przypisuje nazwę wężowi imieniem Arbuda, który rzekomo uratował Nandiego, świętego byka Pana Śiwy, z przepaści w górze.

Region ten ma również głębokie znaczenie duchowe, uważa się, że był to azyl mędrca Wasiszthy po jego konflikcie z mędrcem Wiszwamitrą. Według innej legendy, mądry Wasisztha odprawił jadźnę (ofiarę z ognia) na szczycie Mount Abu, aby uzyskać boską interwencję w obronie prawości. Z tego Agnikundy (ołtarza ognia) wywodzi się cztery klany Radźputów, znane jako Agniwansza.

## Epoki średniowiecza i kolonialna Historycznie region Mount Abu był domem dla Gurjarów, czego dowodzą inskrypcje i dzieła literackie, takie jak Tilakmanjari Dhanpali. Obszar ten znajdował się pod panowaniem królów Parmarów, którzy zbudowali Fort Achalgarh. Solankowie, znani ze swoich umiejętności architektonicznych, również mieli tu swoją obecność, a Świątynie Dźinistów Dilwara są świadectwem ich kunsztu, zbudowane między XI a XIII wiekiem. W 1311 roku n.e. Rao Lumba z dynastii Deora-Chauhan podbił Mount Abu, a później przeniósł swoją stolicę do Chandravati.

W epoce Mogołów znaczenie Mount Abu zmalało, ale odzyskało ono swoją pozycję wraz z powstaniem Imperium Brytyjskiego. Pułkownik Todd „odkrył na nowo” górską miejscowość, która stała się letnią stolicą stanu Radżputana. Brytyjczycy wydzierżawili ten obszar od maharadży Sirohi i wykorzystywali go jako kwaterę główną i sanatorium dla wojsk aż do 1947 roku. Wielu maharadżów Radźputów zbudowało tu również pałace, przekształcając Mount Abu w tętniące życiem centrum towarzyskie w miesiącach letnich.

## Współczesne wydarzenia Po uzyskaniu przez Indie niepodległości w 1947 roku, Mount Abu zostało oficjalnie przypisane do stanu Radżastan w 1956 roku. W 1950 roku Światowy Uniwersytet Duchowy Brahma Kumaris przeniósł swoją siedzibę do Mount Abu, ustanawiając je międzynarodowym centrum praktyk duchowych. Rząd Indii w 2009 roku wyznaczył ten region jako Strefę Ekologiczną Wrażliwą, aby chronić jego unikalne górskie środowisko. Dziś Mount Abu pozostaje ważnym celem turystycznym i pielgrzymkowym, cenionym za swoje naturalne piękno i historyczne miejsca.

Rozpocznij swoją eksplorację od Jeziora Nakki, centralnej atrakcji, gdzie możesz cieszyć się spokojnymi rejsami łodzią i podziwiać urzekające zachody słońca na tle zalesionych wzgórz. Nad jeziorem góruje Skała Ropucha (Toad Rock), charakterystyczna formacja skalna z granitu przypominająca ropuchę, oferująca szerokie widoki na jezioro i otaczającą zieleń.

Niedaleko znajdują się Świątynie Dźinistów Dilwara, słynące z misternych rzeźb w marmurze i uważane za arcydzieła architektoniczne z XI-XIII wieku. Aby uzyskać najwyższy punkt widokowy, udaj się na Guru Shikhar, najwyższy szczyt pasma Arawalli, gdzie znajduje się świątynia poświęcona Dattatrei i rozciągają się stamtąd rozległe widoki.

Odkryj zabytkowy Fort Achalgarh, pierwotnie zbudowany przez dynastię Parmarów, a później odrestaurowany przez Maharana Kumbha. W pobliżu odwiedź Świątynię Achaleshwar Mahadev, znaną z naturalnie występującego lingamu Śiwy i odcisku palca Pana Śiwy. Inne godne uwagi miejsca to Świątynia Adhar Devi, wykuta w litej skale, oraz spokojny Park Pokoju (Peace Park), część ośrodka Brahma Kumaris, oferujący spokojną atmosferę wśród różnorodnej flory. Miłośnicy przyrody powinni odwiedzić Rezerwat Przyrody Mount Abu, obejmujący znaczący obszar chroniący różnorodną florę i faunę.

Mount Abu oferuje przyjemny klimat przez cały rok, ale najlepszym czasem na wizytę jest okres od listopada do lutego (sezon zimowy), kiedy pogoda jest chłodna i idealna do zwiedzania i aktywności na świeżym powietrzu. Temperatury zimą wahają się od 10°C do 30°C. Sezon monsunowy (lipiec-wrzesień) zamienia wzgórza w bujny, zielony krajobraz z sezonowymi wodospadami, przyciągając tych, którzy cenią sobie soczystą zieleń i mniejsze tłumy. Chociaż lata (marzec-czerwiec) są cieplejsze, Mount Abu nadal stanowi komfortową ucieczkę w porównaniu do palących równin Radżastanu, a wieczory są szczególnie przyjemne.

Mount Abu jest dobrze skomunikowane drogami, z doskonałym dostępem do autostrad z miast takich jak Udaipur (165-170 km) i Ahmedabad (225-235 km). Najbliższa stacja kolejowa to Abu Road (ABR), położona około 27-28 km od miasteczka, z malowniczą, 28-kilometrową podjazdową jazdą taksówką do Mount Abu. Najbliższe lotnisko to Maharana Pratap Airport (UDR) w Udaipur, około 176-185 km dalej, a Sardar Vallabhbhai Patel International Airport (AMD) w Ahmedabad (220-222 km) oferuje szersze połączenia.

Opcje zakwaterowania obejmują pensjonaty o przyjaznych cenach, luksusowe kurorty i hotele historyczne. Chociaż Mount Abu jest ogólnie uważane za bezpieczne z niskim wskaźnikiem przestępczości, zawsze zaleca się zwracanie uwagi na swoje cenne przedmioty. Powszechnie używane języki to hindi, marwadi (lokalny dialekt radżastański), gudźarati i angielski. Mount Abu zazwyczaj nie doświadcza przerw w dostawie prądu, chociaż zaleca się posiadanie latarki na wypadek sporadycznych awarii.